Η 11η επέτειος της Ενθρονίσεως του Πατριάρχη Ιεροσολύμων (ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ)
Ο Άρχων (1177 Άρθρα)
Κοινοποιήστε

Η 11η επέτειος της Ενθρονίσεως του Πατριάρχη Ιεροσολύμων (ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ)

Τήν Τρίτην, 9ην / 22αν μηνός Νοεμβρίου 2016, ἑωρτάσθη ὑπό τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος καί τοῦ Πατριαρχείου ἡ 11η ἐπέτειος τῆς Ἐνθρονίσεως τοῦ Μακαριωτάτου Πατρός ἡμῶν καί Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου εἰς τόν ἔνδοξον Θρόνον τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου.

Ἐπί τῇ ἐπετείῳ ταύτῃ ἀνεπέμφθη Δοξολογία πρός τόν Θεόν τόν εἰρηνεύσαντα τό Πατριαρχεῖον διά της ἐκλογῆς καί ἐνθρονίσεως τοῦ Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου, εἰς τόν Πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως τήν 10.30 π.μ. ὥραν τῆς ὡς ἄνω ἡμέρας, προεξάρχοντος τοῦ  Μακαριωτάτου καί συνιερουργούντων  Αὐτῷ τῶν Ἀρχιερέων καί Ἱερέων του Θρόνου καί μετεχόντων τῶν μελῶν τῆς Ἑλληνικῆς Παροικίας καί τοῦ Ἀραβοφώνου ποιμνίου, παρουσία τοῦ Γενικοῦ Προξένου τῆς Ἑλλάδος εἰς τά Ἱεροσόλυμα κ. Χρήστου Σοφιανόπουλου.

 

Μετά τήν Δοξολογίαν εἰς τήν αἴθουσαν τοῦ Πατριαρχείου ὁ κλῆρος καί ὁ λαός ὑπέβαλαν τά σέβη καί τάς εὐχάς αὐτῶν εἰς τόν Μακαριώτατον καί προσεφώνησεν Αὐτόν ὁ Γέρων Ἀρχιγραμματεύς διά τῆς κάτωθι προσφωνήσεως αὐτοῦ ἑλληνιστί ὡς ἕπεται:

Μακαριώτατε Πάτερ καί Δέσποτα,

Ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, Σιών ἡ ἁγία, ἡ Μήτηρ τῶν Ἐκκλησιῶν, ἡ Ἐκκλησία τῶν ἁγίων τόπων, ἡ Ἐκκλησία τοῦ σταυροῦ καί τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἐν αὐτῇ Γεραρά Ἁγιοταφιτική ἡμῶν Ἀδελφότης, ἑορτάζουν σήμερον γεγονός ἐκκλησιαστικόν ἄκρως καί ἐξαιρέτως σημαντικόν  διά τήν ζωήν καί τήν ἀποστολήν αὐτῶν.

 Ἑορτάζουν τό γεγονός τῆς ψήφοις κανονικαῖς καί ὁμοφώνοις τῆς Ἀγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου καί τῆς Ἁγιοταφιτικῆς Ἀδελφότητος καί ἐκπροσώπων τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Ἀραβοφώνου ἡμῶν ποιμνίου ἐκλογῆς τῆς Ὑμετέρας σεπτῆς Μακαριότητος καί Ἐνθρονίσεως Αὐτῆς εἰς τόν θεοϊδρυτον, μαρτυρικόν καί ἔνδοξον Θρόνον τοῦ ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου πρώτου ἱεράρχου τῶν Ἱεροσολύμων. Τό γεγονός τοῦτο κέκτηται ἰδιαιτέραν σημασίαν ὡς συνεκτικόν τῆς ἑνότητος τοῦ θεανθρωπίνου θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, ἰδίᾳ δέ ὡς σηματοδοτῆσαν τήν παῦσιν τῆς τρικυμίας καί τῆς δίνης, ἡ ὁποία ἐνσκήψασα, συνεκλόνισε μέν καί ἐταλάνισε, οὐχ ἧττον ὅμως δέν κατεπόντισε τό σκάφος τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας. Διαρκούσης τῆς κρίσεως ταύτης ἡ μικρά ἴσως εἰς ἀριθμούς, μεγάλη ὅμως εἰς ἱστορίαν καἰ ἔργα Ἁγιοταφιτική Ἀδελφότης, ἀρθεῖσα εἰς τό ὕψος τῶν περιστάσεων, κατεδίκασε καί ἀπέρριψε παρανόμως συναφθείσας οἰκονομικάς συμφωνίας, ὑποθηκευούσας καί ἀπεμπολούσας ἀνεκτιμήτου ἀξίας ἀστικήν περιουσίαν  τοῦ Πατριαρχείου καί ἀλλοιούσας τό καθεστώς τῆς ἁγίας πόλεως Ἱερουσαλήμ, ἔθεσε δέ τήν Ὑμετέραν Μακαριότητα πρωτοπόρον τῆς εἰς τό ἑξῆς πορείας αὐτῆς ἐπί τῆς ὁδοῦ τῆς ἐν δικαιοσύνῃ, εὐθύτητι καί διαφανείᾳ  ἀξιοποιήσεως  τῆς πνευματικῆς καί ὑλικῆς αὐτῆς περιουσίας πρός ὄφελος τοῦ πιστοῦ λαοῦ αὐτῆς καί πάντων τῶν χριστιανῶν τῆς Ἁγίας Γῆς.

Λόγῳ τῆς σημασίας αὐτοῦ ταύτης, τό γεγονός  τοῦτο ἑωρτάσθη πανηγυρικῶς εἰς τόν πανίερον Ναόν τῆς Ἀναστάσεως, διά Δοξολογίας, ἀναπεμφθείσης ὡς εὐχαριστίας πρός τόν Θεόν, τόν διά τῆς ἐκλογῆς τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος εἰρηνεύσαντα καί στερεώσαντα τήν Ἐκκλησίαν Αὐτοῦ, ἑορτάζεται δέ καί νῦν ἐν τῇ ἱστορικῇ ταύτῃ αἰθούσῃ τοῦ Πατριαρχείου καί διά τῆς Συνάξεως ταύτης τῶν μελῶν τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος ἐκ τῶν ἐγγύς καί ἐκ τῶν μακράν διακονιῶν αὐτῶν καί τῶν μελῶν τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν ποιμνίου ἐκ τῶν ἔνδον καί ἐκ τῶν ἄκρων τῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου εἰς Ἰσραήλ, Ἰορδανίαν καί  Παλαιστίνην.

Ἐξετάζοντες καί κρίνοντες ἑαυτούς ἐν τῇ αἰθούσῃ ταύτῃ οὐχί ἐν θριαμβολογίᾳ ἀλλά ἐν τῇ κατά Χριστόν ταπεινώσει, βλέπομεν ὅτι ἐμοχθήσαμεν κατά δύναμιν, ἐνίοτε δέ καί ὑπέρ δύναμιν, ἵνα ἀνταποκριθῶμεν εἰς τήν ἀποστολήν καί τό ἔργον, εἰς τό ὁποῖον ἐκλήθημεν, εἰς τήν παρακαταθήκην καί τήν κληρονομίαν, τήν ὁποίαν παρελάβομεν παρά τῶν ἀειμνήστων Πατέρων ἡμῶν, ἵνα διαφυλάξωμεν καί συμπληρώσωμεν αὐτήν καί παραδώσωμεν εἰς τούς ἐπιόντας  ἀκεραίαν καί ἐπηυξημένην.

 Ὠς καρπούς τῆς συλλογικῆς προσπαθείας ταύτης, τῇ πρωτοβουλίᾳ, καθοδηγήσει καί πρωτοενεργείᾳ τῆς ὑμετέρας σεπτῆς Μακαριότητος, εἶναι ἄξιον καί δίκαιον νά ἀναφέρωμεν τήν καλλιέργειαν τῶν ὑπό τοῦ Εὐαγγελίου καί τῆς Ὀρθοδόξου Βυζαντινῆς ἡμῶν παραδόσεως ρυθμιζομένων σχέσεων συναλληλίας μετά τῶν συνδεόντων ἡμᾶς κρατῶν, ἤτοι πρῶτον μετά τῆς διαδόχου τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας ἀρωγοῦ πατρίδος ἡμῶν Ἑλλάδος, ὡς κατεδείχθη εἰς τήν κατά τόν παρελθόντα μῆνα Μάρτιον εἰς τό Πατριαρχεῖον καί τόν Πανάγιον Τάφον ἐπίσκεψιν τοῦ Προέδρου τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κ. Προκοπίου Παυλοπούλου ὡς καί εἰς τήν προηγηθεῖσαν ταύτης ἐπίσκεψιν τοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς Ἑλλάδος κ. Ἀλεξίου Τσίπρα. Τοιαῦται σχέσεις συναλληλίας διετηρήθησαν  καί μετά τῆς φιλτάτης χώρας τῆς Ἰορδανίας, κουστωδοῦ τῶν Μουσουλμανικῶν καί χριστιανικῶν σεβασμάτων τῆς Ἱερουσαλήμ καί μετά τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ καί τῆς Παλαιστινιακῆς Αὐτονομίας.

 Ὅσον ἀφορᾷ τάς σχέσεις τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου μετά τῶν ἄλλων ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, αὗται ἰδιαιτέρως ἐκαλλιεργήθησαν, ὡς ἐπί παραδείγματι μετά τοῦ Πατριαρχείου τῆς Σερβίας κατά τήν πρό τῆς ἑορτῆς τοῦ τιμίου Σταυροῦ ἐπίσκεψιν τῆς Ὑμετέρας  Μακαριότητος εἰς Σερβίαν, ὅτε Αὕτη προεξῆρξε τῆς τελετῆς τῶν Ἐγκαινίων τοῦ μεγαλοπρεποῦς ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ ἁγίου μάρτυρος Βλαδιμήρου, τοῦ ἀνεγερθέντος ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μαυροβουνίου κ. Ἀμφιλοχίου. Τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας νοουμένης οὐχί μόνον ἐν τῇ προσκυνηματικῇ καί ποιμαντικῇ αὐτῆς ἰδιότητι ἀλλά καί ἐν τῇ μοναστικῇ τοιαύτῃ, ἐδόθη ἡ δέουσα σημασία εἰς τήν καλλιέργειαν τῶν δεσμῶν αὐτῆς μετά τοῦ Ἁγίου Ὄρους, διό καί Ὑμετέρα Μακαριότης  προσκληθεῖσα προεξῆρξε τῆς πανηγύρεως τῆς Κοιμήσεως τῆς Ἁγίας θεοπρομήτορος Ἄννης  τῆς φερωνύμου Ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους, καθ’ ἥν καί ἔτυχε διπλῆς ὑποδοχῆς ἐν τῷ Πρωτάτῳ ὑπό τῆς Ἁγιορειτικῆς Συνάξεως.

 Μέ γνώμονα τήν καλλιέργειαν τῆς ἐν Χριστῷ κοινωνίας τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί τήν στήριξιν τοῦ Συνοδικοῦ θεσμοῦ τῆς Ἐκκλησίας ἰδιαιτέρως βοηθητική καί ἐνισχυτική ὑπῆρξεν ἡ συμβολή τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου πρός τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ὅλας τάς Ὀρθοδόξους Ἐκκλησίας διά τῶν τοποθετήσεων τῆς Ὑμετέρας Μακαριότητος, τόσον εἰς τήν προετοιμασίαν, ὅσον καί εἰς τάς ἐν τῇ πράξει ἐργασίας τῆς ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἀκαδημίᾳ Κρήτης ἀπό 18ης ἕως 26ης μηνός Ἰουνίου 2016 συνελθούσης Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδοξίας.

 Ὅσον ἀφορᾷ τήν ἀδιαμφίσβητητον μέριμναν τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου διά τό ποίμνιον αὐτοῦ καί ὅλους τούς εἰς περιοχάς τινας τῆς Μέσης Ἀνατολῆς ἀπηνῶς καταδιωκομένους χριστιανούς, αὕτη  ἐφάνη καί ἐξ ἄλλων πράξεων καί ἐκδηλώσεων ἀλλά κυρίως καί ἐκ τῆς κατά τάς ἀρχάς τοῦ παρελθόντος μηνός Σεπτεμβρίου δαπάναις τοῦ Πατριαρχείου φιλοξενίας εἰς Ἀμμάν τῆς Ἰορδανίας τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, τοῦ θεσμοῦ τούτου τῆς προστασίας τῶν χριστιανῶν καί ρυθμιστοῦ τῆς εἰρηνικῆς συμβιώσεως αὐτῶν μετά τῶν Μουσουλμάνων συμπολιτῶν αὐτῶν.

Εἰς τόν χῶρον τῆς διαφυλάξεως τῶν δικαίων ἡμῶν ἐπί τῶν περιουσίας τοῦ Πατριαρχείου  καί ἐπί τῶν Παναγίων Προσκυνημάτων, ὑπῆρξεν ἀδιαπραγμάτευτος ἡ στάσις τοῦ ἡμετέρου Πατριαρχείου, τόσον εἰς τάς ἐγερθείσας ἐναντίον αὐτοῦ δίκας διά τήν ἀπόκτησιν τῶν παρανόμως ἐνοικιασθέντων ξενοδοχείων αὐτοῦ ἐν τῇ Παλαιᾷ Πόλει τῶν Ἱεροσολύμων καί δή ἐν τῇ Πύλῃ τοῦ Δαβίδ, ὅσον καί εἰς τάς ἀπαραδέκτους ἀξιώσεις τῶν εἰσβολέων τοῦ ξενῶνος τοῦ Ἁγίου

 Ἱωάννου ἐπί τοῦ Μετοχίου τῆς Γεθσημανῆς, ἀναποσπάστου τμήματος τοῦ προσκυνηματικοῦ καθεστῶτος τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.

 Ἐπιστέγασμα καί κορωνίδα τῶν ἐπιτελεσθέντων ἔργων  τῆς Ἁγιοταφιτικῆς ἡμῶν Ἀδελφότητος πανθολογουμένως ἀποτελεῖ τό πρό μηνῶν ἀρξάμενον καί ἐπιτυχῶς συνεχιζόμενον, τῇ ἐμπνεύσει, πρωτοβουλίᾳ καί προσωπικῇ ἐπιβλέψει καί ἐργασίᾳ  τῆς Ὑμετέρας Μακριότητος ἔργον συντηρήσεως καί ἀποκαταστάσεως τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου τοῦ Παναγίου Τάφου, τῇ συμφωνίᾳ τῶν Τριῶν Μειζόνων Κοινοτήτων καί συμφώνως πρός ἐκπονηθεῖσαν μελέτην τοῦ ΕΜΠ, ἐφαρμοζομένην ὑπό ὁμάδος τεχνικῶν ἐπιστημόνων τοῦ ἐν λόγῳ Πανεπιστημιακοῦ Ἱδρύματος τῷ συντονισμῷ τῆς παρούσης μεθ’ ἡμῶν μετά τῶν συνεργατῶν αὐτῆς ἐλλογιμωτάτης καθηγητρίας κ. Ἀντωνίας  Μοροπούλου, προκαλέσαν φιλοτίμους δωρεάς κρατῶν, ὀργανώσεων, Ἐκκλησιῶν καί ἰδιωτῶν καί τό διεθνές ἐπιστημονικόν, πολιτιστικόν καί πολιτικόν ἐνδιαφέρον καί ἀποτελέσαν παράδειγμα εἰρηνικῆς διαχριστιανικῆς καί διαθρησκευτικῆς συνυπάρξεως ἐπί τοῦ τόπου τῆς ταφῆς καί τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.  Ἄν τό κατά τό ἔτος 1810 ἀνεγερθέν Ἱερόν Κουβούκλιον προσεγράφη εἰς τόν ἀρχιτέκτονα Κάλφαν Κομνηνόν  τόν Μυτιληναῖον καί τόν ἀείμνηστον Πατριάρχην Ἱεροσολύμων Πολύκαρπον, ἡ μετά διακόσια καί πλέον ἔτη συντήρησις καί ἀποκατάστασις αὐτοῦ, ἀσφαλῶς καί δικαίως θά προσγραφῇ εἰς τό ΕΜΠ καί τήν Ὑμετέραν Πατριαρχίαν.

Ἐν τῇ αἰσιοδοξίᾳ, τῇ πηγαζούσῃ ἐκ τῶν ἔργων τούτων, εὔχομαι
Ὑμῖν, Μακαριώτατε, ἔτη ὅσα πλεῖστα διά τόν ἑορτασμόν καί ἄλλων πολλῶν Ἐνθρονιστηρίων ἐπετείων, ἐν εἰρήνῃ, εὐσταθείᾳ, δημιουργίᾳ,  καρποφορίᾳ καί πάσῃ καλύψει καί προστασίᾳ Κυρίου ἄνωθεν πρός ἔπαινον τῆς Σιωνίτιδος Ἐκκλησίας, τοῦ εὐλογημένου ἡμῶν γένους καί δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ ἡμῶν. Γένοιτο. 

Ὁ Γενικός Πρόξενος τῆς Ἑλλάδος ἑλληνιστί ὡς ἕπεται:

 

Μακαριώτατε,

Σεβασμιώτατοι,

Σεβαστοί Πατέρες

Κυρίες και Κύριοι

Με συναίσθημα χαράς και μεγάλης τιμής, παρευρίσκομαι για πρώτη φορά, από της αναλήψεως των καθηκόντων μου, σε πανηγυρικό εορτασμό της επετείου της Ενθρονίσεως της Αυτού Θειοτάτης Μακαριότητος, του Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Θεοφίλου Γ’, εδώ, στην ιστορική έδρα της Μητέρας των Εκκλησιών.

Η σημερινή ημέρα είναι ημέρα γιορτής για την Αγιοταφιτική Αδελφότητα, για το Πατριαρχείο, για την Ορθοδοξία και για την Ελλάδα.

Με την ευκαιρία αυτή, επιτρέψτε μου να σας εκφράσω, Μακαριώτατε, τον σεβασμό, την αγάπη και την ευγνωμοσύνη της Ελλάδας για το μεγάλο ποιμαντικό σας έργο, για το σημαντικό και εθνικό έργο της διαφύλαξης και ανάδειξης των Ιερών προσκυνημάτων στους Άγιους Τόπους και για την προάσπιση και προβολή των οικουμενικών αξιών της Ορθοδοξίας.

Η αφοσίωση Σας στα ιερά αυτά καθήκοντα, η προσήλωση Σας στο πολυσήμαντο αυτό έργο, οι άοκνες προσπάθειες Σας εντός και εκτός των συνόρων, η διορατικότητα και ακεραιότητα, με τις οποίες φέρετε εις πέρας την υψηλή αποστολή Σας, αναγνωρίζονται από όλους, τόσο εδώ στους Αγίους Τόπους, όσο και διεθνώς, καθιερώνοντας το Πατριαρχείο ως κορυφαίο παράγοντα ειρήνευσης, συνεννόησης και μετριοπάθειας σε μια ταραχώδη περιοχή που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει μεγάλες προκλήσεις και όπου πολλοί διακηρύσσουν την επιθυμία τους για ένα ειρηνικό μέλλον, αλλά ελάχιστοι είναι εκείνοι που εργάζονται ειλικρινά και αποτελεσματικά προς επίτευξη του.

Για την Ελλάδα η προάσπιση του θεσμού του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, των δικαίων και των δικαιωμάτων του, αποτελεί σπουδαιότατη προτεραιότητα. Το Ιερό Καθίδρυμα συμβολίζει την μακραίωνη παρουσία μας στους Άγιους Τόπους, αλλά και το πνεύμα φιλίας και συνεργασίας με όλους τους άλλους λαούς, όπως επιτάσσουν οι οικουμενικές αξίες της Ορθοδοξίας.

Μακαριώτατε,

Η Ελληνική Πολιτεία και οι Έλληνες πιστοί σας περιβάλλουν πάντοτε με την αγάπη και αφοσίωση τους. Αξιωματούχοι και μη συρρέουν στο Πατριαρχείο κάθε χρόνο, ως ταπεινοί προσκυνητές, αποδεικνύοντας τη σημασία που αποδίδουν στο έργο Σας και στο έργο των Αγιοταφιτών Πατέρων.

Ανήκοντας στους προσκυνητές αυτούς, οι εργαζόμενοι στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας προσευχόμαστε μαζί τους να έχετε υγεία, δύναμη και μακροημέρευση και να συνεχίσετε το έργο Σας, για το καλό του Πατριαρχείου, της Αδελφότητας, της Ορθοδοξίας, της χριστιανοσύνης των Αγίων Τόπων, της ειρήνης στην περιοχή και του Γένους των Ελλήνων.

καί ἄλλοι ἀντιπρόσωποι τοῦ ποιμνίου καί ἀδελφῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, ὡς φαίνεται εἰς τό βίντεο, τούς ὁποίους καί ηὐχαρίστησεν ὁ Μακαριώτατος διά τῆς κάτωθι ἀντιφωνήσεως Αὐτοῦ:

    

κλαμπρότατε  κ. Γενικέ Πρόξενε τς λλάδος,

     Σεβαστοί  γιοι  Πατέρες καί δελφοί,

     γαπητοί  Χριστιανοί,

     Ελαβες προσκυνηταί,

 

« Ελογητός Θεός καί Πατήρ το Κυρίου μν ησο Χριστο, Πατήρ τν οκτιρμν καί Θεός πάσης παρακλήσεως» (Β΄ Κορ. 1,3), παρακαλέσας μς διά τς ν τ Πανιέρ Να τς ναστάσεως ναπεμφθείσης σήμερον μετά τς Γεραρς μν γιοταφιτικς δελφότητος εχαριστηρίου Δοξολογίαςπί τ νδεκάτ πετεί τς ναρρήσεως τς μετέρας Μετριότητος εε τόνρχιερατικόν καί Πατριαρχικόν Θρόνον το  γίου καί Δικαίου ερομάρτυροςακώβου το δελφοθέου καί πρώτου εράρχου τς κκλησίας εροσολύμων.

  όρτιος ατη πέτειος ποτελε πρξιν τς ζως τς κκλησίας « τιςστίν τό σμα το Χριστο » (φ. 1,23), « οτινος ν σμα ο πολλοί σμεν » (Α΄Κορ. 10,17) κατά τόν θεον Παλον. Τοτο ποδηλο τι σημερινή ορτήφορ  οχί μόνον ες τό πρόσωπον τς Μετριότητος μν, λλά κυρίως καί πρεπόντως ες τόν ερόν θεσμόν το πισκοπικο καί Πατριαρχικοξιώματος το γγυωμένου φ’ νός μέν, τήν αθεντίαν τς ποστολικς διαδοχς τς κκλησίας, φ’ τέρου δέ τήν λειτουργικήν, δηλονότι εχαριστιακήν το πισκόπου  εθύνην καί ποιμαντικήν ατο μέριμναν. « Οτοι γάρ εσιν ο πόστολοι καί ο διάδοχοι ατν, ες τούς ποίους Κύριος παρήγγειλε: ργάζεσθε μή τήν βρσιν τήν πολλυμένην, λλά τήν βρσιν τήν μένουσαν ες ζωήν  αώνιον, ν υός το νθρώπου μν δώσει » ( ωάν. 6,27).

  νδεκαετής  πανένωσις τς θρονικς καί Πατριαρχικς ταύτης διακονίαςν τ δρ τς Παμμήτορος τν κκλησιν « Σιών τς γίας, ξ ς επρέπεια τς ραιότητος ατο, δηλονότι το Κυρίου » (Ψαλμ. 49,2),ποτελε ργον οχί τς ναξιότητος μν λλά «το λεοντος Θεο» (Ρωμ. 9,16), ξ ο χομεν τήν διακονίαν ταύτην καθώς λεήθημεν (Β΄ Κορ. 4,1) « ατο γάρ σμεν ποίημα -κηρύττει θεσπέσιος Παλος- κτισθέντες ν Χριστ ησο πί ργοις γαθος, ος προετοίμασεν Θεός, να ν ατος περιπατήσωμεν » ( φ. 2,10).

 Λέγομεν δέ τοτο, διότι «κατά τήν εδοκίαν το θελήματος το Κυρίου μνησο Χριστο καί ες παινον δόξης τς χάριτος ατο»     (φ. 1,6) γιοταφιτική μν δελφότης νέλαβε τήν πρωτοβουλίαν τς μετά τνλλων Χριστιανικν Κοινοτήτων τν Φραγκισκανν καί τν ρμενίων, στερεώσεως καί ναστηλώσεως το ερο Κουβουκλίου το Παναγίου Τάφου το Σωτρος μν Χριστο.

 Τό γεγονός τς στερώσεως το Παναγίου Τάφου νέχει διαιτέραν σημασίαν,χι μόνον διά τό πανίερον μνημεον καθ’ αυτό, λλά καί διά τήν κατάστασιν τν Χριστιανν τς Μέσης νατολς, τς σκληρς δοκιμαζομένης πό τόνποτρόπαιον δελφοκτόνον πόλεμον φ’ νός καί τόν κπατρισμόν χιλιάδωνθων συνανθρώπων μν, φ’ τέρου.

  κενός καί ζωηφόρος Τάφος το Σωτρος μν Χριστο ποτελε σημεονναφορς καί λιμένα λπίδος πάντων τν προσφευγόντων ν ατ. Καί τοτο διότι κατά τόν πόστολον Πέτρον, « Θεός καί Πατήρ το Κυρίου μν ησοΧριστο, [οτός στιν] κατά τό πολύ ατο λεος ναγεννήσας μς εςλπίδα ζσαν δι ναστάσεως ησο Χριστο κ νεκρν……   καί ες σωτηρίαν τοίμην ποκαλυφθναι ν καιρ σχάτ» (Α΄ Πετρ. 1,3,5).

  σημερινή σεπτή νδεκάτη Πατριαρχική νθρονιστήριος πέτειος καλεμς «οχί ες καύχησιν τν φ’ μν πεπραγμένων λλά ες τήν καύχησινν Χριστ»  (Ρωμ. 15,17). « γάρ καύχησις μν ατη στί, τό μαρτύριον τς συνειδήσεως μν» (Β΄ Κορ. 1,12), «τι ο παυόμεθα ργάζεσθαι ν ταςσθενείαις μν τό γαθόν πρός πάντας, μάλιστα πρός τούς οκείους τς πίστεως»  (Γαλ. 6,10), «να παντί τρόπ, ετε προφάσει ετε ληθεί, Χριστός καταγγέλλεται» (Φιλιπ. 1,18).

 Ες τήν εράν ντως ποστολήν ταύτην χομεν Συγκυρηναίους τούς γίους καί σεβαστούς μν γιοταφίτας δελφούς ρχιερες, ερομονάχους, διακόνους καί μοναχούς, μετά τν ποίων κατά τόν γιον θεοφόρον γνάτιον, «ν μονοί Θεο σπουδάζομεν πάντα πράσσειν, Προκαθημένου τοπισκόπου ες τύπον Θεο καί τν πρεσβυτέρων ες τύπον συνεδρίου τνποστόλων καί τν διακόνων…..πεπιστευμένων διακονίαν ησο Χριστο, ς πρό αώνων παρά Πατρί  ν καί ν τέλει φάνη» ( ΒΕΠ, Τόμ.Β΄, σελ. 269).

 π΄ ληθεί λέγομεν μετά το θείου Παύλου, «Οτως μς λογιζέσθωνθρωπος ς πηρέτας Χριστο καί οκονόμους μυστηρίων Θεο» (Α΄ Κορ. 4,1)˙ Μάλιστα δέ ες τάς μέρας μν, κατά τάς ποίας, ς κηρύττει σοφός Παλος, δύναμις το κακο καί τς νομίας εναι ες νέργειαν. «Τό γάρ μυστήριον δη νεργεται τς νομίας» (Β΄. Θεσ. 2,7).

 Παρακαλέσωμεν τόν Θεόν τς πομονς καί τς παρακλήσεως, πως « δῴῃμν τό ατό φρονεν ν λλήλοις κατά Χριστόν ησον» (Ρωμ. 15,5), να διά πρεσβειν τς περευλογημένης Δεσποίνης μν Θεοτόκου καί ειπαρθένου Μαρίας καί τν κεσιν το ν γίοις Πατρός μν Νεκταρίου Πενταπόλεως,ν Κυρί ξίως περιπατήσωμεν τς κλήσεως, ς κλήθημεν (φ. 4,1), τς διακονίας δηλονότι  τν  Παναγίων  Προσκυνημάτων τν μαρτυρίων τς πίστεως μν καί τς διαποιμάνσεως το εσεβος  χριστεπωνύμου μν ποιμνίου.

 πί δέ τούτοις, πικαλούμεθα πί πάντας τούς συμπροσευχηθέντας μεθ’μν καί τούς τιμήσαντας τήν ορτήν ταύτην, δύναμιν τήν ξ ψους, τήν χάριν το Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου, πομονήν καί πσαν παρά Θεοελογίαν, κφράζοντες θερμάς εχαριστίας καί πρός τούς προσφωνήσανταςμς, τόν Γέροντα ρχιγραμματέα, ερώτατον ρχιεπίσκοπον Κωνσταντίνης κ. ρίσταρχον, μιλήσαντα ξ νόματος τν μελν τς γίας καί ερς Συνόδου καί τς γιοταφιτικς μν δελφότητος, τόν κλαμπρότατον Πρόξενον τς λλάδος κ. Χρστον Σοφιανόπουλον, τόν Πανοσιολογιώτατονρχιμανδρίτην  π. Λεόντιον, ντιπρόσωπον τς δελφς γιωτάτηςκκλησίας τς Ρωσίας, διαβιβάσαντα μν τάς εχάς το Μακαριωτάτου Πατριάρχου Μόσχας κ.κ. Κυρίλλου, τόν σιολογιώτατον ρχιμ. π. Θεόφιλον,ντιπρόσωπον τς δελφς γιωτάτης κκλησίας τς Ρουμανίας, διαβιβάσαντα μν τάς εχάς το Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ρουμανίας κ. κ. Δανιήλ, τόν ερώτατον Μητροπολίτην Ναζαρέτ κ. Κυριακόν, μιλήσαντα ξνόματος το ποιμνίου μν ες Ναζαρέτ, τόν ερώτατον Μητροπολίτην Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτον, μιλήσαντα ξ νόματος το ποιμνίου μν εςορδανίαν, τόν ερώτατον ρχιεπίσκοπον όππης κ. Δαμασκηνόν, μιλήσανταξ νόματος το ποιμνίου μν  ες όππην,  τόν Σχολάρχην τς Πατριαρχικς μν Σχολς, ντιμότατον Καθηγητήν κ. Νικόλαον Σουλιώτην,  τόν αδεσιμώτατον π. Χαράλαμπον Μπαντούρ, μιλήσαντα ξνόματος το Καθεδρικο Ναο το γίου ακώβου, τόν κπρόσωπον τς Κοινότητος Ρέμλης, τόν ξοχώτατον πουργόν Δημοσίων ργων τςορδανίας  κ. Σάμη Χάλασσα, τόν ξοχώτατον Πρέσβυν τς Γεωργίας, τόνντιμότατον κ. Γιοσεφ Νάσσερ, κπρόσωπον τς Κοινότητος Κούφρ-Σμέα, τόν ντιμότατον κ. μπο έτα κπρόσωπον τς Κοινότητος Χωρίου τν Ποιμένων, τήν λλογιμωτάτην Καθηγήτριαν κ. ντωνία Μοροπούλου,μιλήσασαν μν ξ νόματος το Ε.Μ.Π., τούς προσκυνητάς κ Γεωργίας μέ τόν κ. Regev, τόν ρχιμανδρίτην Νάρκισον καί τόν π. Γιοσεφ Χόδαλη,μιλήσαντας μν ξ νόματος τς Κοινότητος Μπετζάλλας τόν κπρόσωπον το ουκάφ κ. ζάμ Χατίμπ  καί παντας τούς μετασχόντας ες τόνορτασμόν τοτον τς νθρονιστηρίου ταύτης πετείου.

  Ες γιείαν πάντων μν!

Τήν μεσημβρίαν μετά τήν τελετήν παρετέθη μοναστηριακή τράπεζα.

 

Εκ του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων