Η εορτή του Αγίου Φιλουμένου του Αγιοταφίτη στο Φρέαρ του Ιακώβ (ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ)
Ο Άρχων (1206 Άρθρα)
Κοινοποιήστε

Η εορτή του Αγίου Φιλουμένου του Αγιοταφίτη στο Φρέαρ του Ιακώβ (ΦΩΤΟ-ΒΙΝΤΕΟ)

Τήν Τρίτην, 16ην / 29ην Νοεμβρίου 2016, ἑωρτάσθη ὑπό τοῦ Πατριαρχείου ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου νέο – Ἱερομάρτυρος Φιλουμένου τοῦ Ἁγιοταφίτου εἰς τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ, τόπον τοῦ ματυρίου Αὐτοῦ.

Ὁ ἐξ Ὀροῦντος τῆς Κύπρου καταγόμενος Ἀρχιμανδρίτης Φιλούμενος, τό γένος Χασάπη, Ἁγιοταφίτης ἐκ νεαρᾶς ἡλικίας, ὑπηρέτει ὡς ἡγούμενος εἰς τό Φρέαρ τοῦ Ἰακώβ, ὅτε τό ἔτος 1979 φανατικός τις Ἰουδαῖος ἐπιθείς αὐτῷ πληγάς βαρείας εἰς τό σῶμα αὐτοῦ, ἀπετελείωσεν αὐτόν εἰς τό πέριξ τοῦ Φρέατος παρεκκλήσιον.

Ἡ Ἐκκλησία Ἱεροσολύμων, τιμῶσα τόν μάρτυρα αὐτῆς καί δή εἰς τόν τόπον, ἐν ᾧ ὁ Κύριος ἀπεκάλυψεν Ἑαυτόν εἰς τήν Σαμαρείτιδα γυναῖκα, κατέταξεν αὐτόν εἰς τό ἁγιολόγιον αὐτῆς τό ἔτος 2009. Τό λείψανον αὐτοῦ φυλάσσεται εἰς τό ἐπ᾽ ὀνόματι αὐτοῦ παρεκκλήσιον νοτίως τοῦ μεγαλοπρεποῦς  Ἱεροῦ Ναοῦ τῆς Ἁγίας Φωτεινῆς, τόν ὁποῖον ἀνήγειρεν ὁ καθηγούμενος Ἁγιοταφίτης Ἱερομόναχος π. Ἱουστῖνος, ἁρμόσας εἰς τό βόρειον τμήμα αὐτοῦ παρεκκλήσιον τοῦ Ἁγίου Ἱουστίνου, τοῦ φιλοσόφου καί μάρτυρος, ἐκ Νεαπόλεως καταγομένου.

Εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦτον ἄνωθεν τοῦ Φρέατος προεξῆρξε τῆς θείας Λειτουργίας τήν ὡς ἄνω ἡμέραν  ἡ Α.Θ.Μ. ὁ Πατήρ ἡμῶν καί Πατριάρχης Ἱεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλειτουργούντων Αὐτῷ τοῦ Γέροντος Ἀρχιγραμματεώς Σεβασμιωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Ἀριστάρχου καί τοῦ πρῴην Μητροπολίτου Ζάμπιας κ. Ἰωακείμ, Ἁγιοταφιτῶν Ἱερομονάχων, ὡς τῶν Ἀρχιμανδριτῶν Ἰγνατίου καί Ματθαίου καί τῶν Ἱεροδιακόνων Μάρκου καί Δημητρίου, ψάλλοντος τοῦ Πρωτοψάλτου τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως Ἀρχιμανδρίτου π. Ἀριστοβούλου δεξιά ἑλληνιστί, ἀραβιστί, ρωσιστί καί ρουμανιστί καί τῆς χορῳδίας τῆς Κοινότητος Ραφιδίων καί τῶν περιχώρων ἀραβιστί καί πιστοῦ λαοῦ, εὐλαβουμένου τόν Ἅγιον, προσευχομένου ἐν κατανύξει, ἐξ Ἑλλάδος, Ρωσίας, Ρουμανίας, Οὐκρανίας καί Κύπρου.

Πρός τό εὐλαβές ἐκκλησίασμα τοῦτο ἐκήρυξε τόν θεῖον λόγον ὁ Μακαριώτατος ἑλληνιστί ὡς ἕπεται:

«Τοιγαρον καί μες τοσοτον χοντες περικείμενον μν νέφος μαρτύρωνγκον ποθέμενοι πάντα καί τήν επερίστατον μαρτίαν, δι πομονς τρέχωμεν τόν προκείμενον μν γνα, φορντες ες τόν τήν πίστεωςρχηγόν καί τελειωτήν ησον, ς ντί τς προκειμένης Ατ χαρς πέμεινε σταυρόν, ασχύνης καταφρονήσας ν δεξι το θρόνου το Θεο κεκάθικεν», (βρ. 12 1-2) κηρύττει πόστολος Παλος.

γαπητοί ν Χριστ δελφοί,

Ελαβες Χριστιανοί καί Προσκυνηταί.

Τό κχυθέν αμα το μάρτυρος το Χριστο γίου Φιλουμένου συνήγαγε πάντας μς κ τν τς οκουμένης περάτων, ν τ ερ τούτ τόπ τομαρτυρίου ατο, να δοξάσωμεν τόν τς πίστεως μν ρχηγόν καί τελειωτήν ησον, ς ν δεξι τε το θρόνου το Θεο κεκάθικεν, (βρ. 12,2). Προσέτι δέ, να κζητήσωμεν τάς πέρ μν κεσίας πρός τόν Θεόν το γίου μάρτυρος Φιλουμένου.

Κύριος μν ησος Χριστός τελείωσε τό πέρ μν τν νθρώπων σωτηριδες Ατο ργον διά το μαρτυρικο θανάτου ν τ σταυρ. Τό δέ μαρτυρικόν καί πολυτρωτικόν Ατο αμα πότισεν τό δένδρον καλλίτερον επεν τό ξύλον τς ζως, τό πεφυτευμένον ν τας αλας το γίου οκου ατοῦ,  τουτέστιν τς κκλησίας.

«Καίπερ ν υός, μαθεν φ’ ν παθε τν πακοήν, 9 κα τελειωθες γένετο τος πακούουσιν ατ πσιν ατιος σωτηρίας αωνίου», λέγει πόστολος Παλος, ( βρ. 5, 8-9).

Τό δέ νέφος μαρτύρων, δηλαδή μεγάλος ριθμός νθρώπων, ο ποοιμαρτύρησαν διά τήν λήθειαν τς ες Χριστόν πίστεως γένοντο μέτοχοι τς τελειώσεως το Χριστο διά τς πακος ατν ες τό θέλημα το ΘεοΠατρός.

Τοιοτον τέκνον πακος ες τό θέλημα το Θεο νεδείχθη καί σήμερον τιμώμενος ερομάρτυς Φιλούμενος, ποος παιδιόθεν καί μετά ζήλουφρόνει τήν ν Χριστ ησο τελείωσιν ατο κούων ες τάς προτροπάς τοθείου Παύλου, λέγοντος, «Παρακαλ ον μς, δελφοί, δι τν οκτιρμν το Θεο, παραστσαι τ σώματα μν θυσίαν ζσαν, γίαν, εάρεστον τΘε, τν λογικν λατρείαν μν, κα μ συσχηματίζεσθαι τ αἰῶνι τούτ,λλ μεταμορφοσθαι τ νακαινώσει το νος μν, ες τ δοκιμάζειν μς τί τ θέλημα το Θεο, τ γαθν κα εάρεστον κα τέλειον», (Ρωμ. 12, 1-2).

Μέ λλα λόγια, γιος Φιλούμενος δέν «συνεσχηματίσθη τ αἰῶνι τούτ» (Ρωμ. 12,2), τοτέστιν δέν ξωμοιώθη πρός τόν τρόπον ζως τν λοφρόνωννθρώπων, ο ποοι εναι προσκεκολλημένοι ες τάς ματαίας σκέψεις καί φροντίδας το παρόντος βίου, λλά πεδίωκε «τό γαθόν καί εάρεστον καί τέλειον τ Θε» .

Κατά τάς διαταγάς τν ποστόλων γάρ  διά τό νομα Κυρίου το Θεοκαταδικαζόμενος, οτος μάρτυς γιος δελφός το Κυρίου, «υός τοψίστου», (Λουκ. 6,35), δοχεον το γίου Πνεύματος, δι ο καί τόν φωτισμόν τς δόξης το Εαγγελίου” (Β´ Κορινθ. 4,4) λαβεν καστος τν πιστν ν τκαταξιωθναι το φθάρτου στεφάνου καί τς μαρτυρίας τν παθημάτων ατο καί τς κοινωνίας το αματος ατο «συμμορφωθναι τ θανάτ τοΧριστο» (Φιλιπ. 3,10), ες υοθεσίαν».

θεος Παλος μς καθιστ σαφές τι άν θάλωμεν νά λάβωμεν τόν φωτισμόν τς δόξης το Εαγελίου” (Β´ Κορ. 4,4), θά πρέπει νά συμμορφωθμεν πρός τόν θάνατον το Κυρίου, δηλονότι νά συμμετάσχωμεν ες τά παθήματά Του, ες τούς διωγμούς καί τάς κακοπαθείας Ατο. “Προσπαθ”, λέγει σοφός Παλος, “νά γίνω συμμέτοχος τν παθημάτων καί το θανάτου το Χριστο, μήπως μπορέσω κι γώ νά πιτύχω καί νάπολαύσω τήν νδοξον νάστασιν τν νεκρν”,  «ε πως καταντήσω ες τήνξανάστασιν τν νεκρν», (Φιλιπ. 3,11). Λέγει δέ τοτο, διότι κατά τόν Εαγγελιστήν ωάννην, τν γίων νάστασις καλεται νάστασις ζως, ν τν πονηρν καί δίκων καλεται νάστασις κρίσεως «καί κπορεύσονται οτά γαθά ποιήσαντες ες νάστασιν ζως, ο δέ τά φαλα πράξαντες εςνάστασιν κρίσεως», (ωάν. 5,29).

 Μέ λλα λόγια, γαπητοί μου, νευ πειρασμν, δοκιμασιν ποικίλων καί δυσκολιν εναι δύνατον νά ξιωθμεν το φθάρτου στεφάνου, δηλαδή τς σωτηρίας τν ψυχν μν. Διά τοτο ο γιοι τς κκλησίας καί δή ομάρτυρες τς γάπης το Χριστο, προβάλλονται ς παραδείγματα πρός μίμησιν τν διωγμν καί σκληρν δοκιμασιν τούς ὁποίους  πέστησαν, ςμολογε καί θεσπέσιος Παλος: «τεροι δ μπαιγμν κα μαστίγων περανλαβον, τι δ δεσμν κα φυλακς·  λιθάσθησαν, πρίσθησαν,πειράσθησαν, ν φόν μαχαίρας πέθανον, περιλθον ν μηλωτας, ν αγείοις δέρμασιν, στερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ν οκ ν ξιος κόσμος, ν ρημίαις πλανώμενοι κα ρεσι κα σπηλαίοις κα τας πας τς γς», (βρ. 11, 36-38).

 Ες τό «νέφος τν μαρτύρων τς κκλησίας» μν συγκαταλέγονται γία μεγαλομάρτυς καί σαπόστολος Φωτεινή Σαμαρεῖτις ς καί σήμερονορταζόμενος γιος πόστολος καί Εαγγελιστής Ματθαος. Οτοι κληθέντες π ατο το Σωτρος μν Χριστο νεδείχθησαν κήρυκες τοΕαγγελίου τς θείας γάπης καί ερήνης, λλά καί δικαιοσύνης.τελειώθησαν δέ ν Χριστ τ Θε διά το μαρτυρικο ατν θανάτου. «Πολλαί γάρ α θλίψεις τν δικαίων καί κ πασν ατν ρύσεται ατούς Κύριος», (Ψαλμ. 33,20), λέγει ψαλμδός.

όρτιος μνήμη τν γίων τς κκλησίας μαρτύρων μς καλε, γαπητοί μου δελφοί, νά συνειδητοποιήσωμεν τι πολιτεί,  δηλονότι τρόπος ζως το Χριστιανο δέν εναι κ το κόσμου τούτου, το κόσμου ποος παρέρχεται. πολιτεία μν πρέπει νά μπνέηται καί νά καθοδηγται πό τούς λόγους το Θεο καί Σωτρος μν Χριστο, τούς λόγους τοΕαγγελίου Ατο: «μήν λέγω μν, ορανός καί γ παρελεύσονται, ο δέ λόγοι μου ο μή παρέλθωσιν», (Ματθ. 24,35). Διά τοτο θεος Παλος κηρύττει λέγων: «Ο γάρ χομεν δε μένουσαν πόλιν λλά τήν μέλλουσανπιζητομεν», (βρ. 13,14).

Ατήν κριβς τήν μέλλουσαν οράνιον πόλιν πεζήτουν ο γιοι καί δή ομάρτυρες τς γάπης το Χριστο. Ες ατήν ταύτην τήν οράνιον, τήν πόλιν το Θεο το ζντος πρέπει νά προσβλέπωμεν, χοντες ς πόδειγμα τούς σήμερον τιμωμένους γίους μάρτυρας Ματθαον τόν Εαγγελιστήν καί Φιλούμενον τόν γιοταφίτην.

Εχαριστήσωμεν τ Κυρί καί ν ταυτ παρακαλέσωμεν Ατόν, να καταπαύσ τούς δελφοκτόνους πολέμους καί χαρίσηται τήν ερήνην ν τχειμαζομέν περιοχ μν καί τ κόσμ παντι. Μετά δέ το μελδοεπωμεν: «Μετά μαρτύρων, γνή Παρθένε Θεοτόκε, μετά θείων προφητν μετά πάντων τν γγέλων, τόν Κτίστην τν πάντων, κδυσώπει σωθναι, τούς πιστς σέ δοξάσαντας καί μεγαλύνοντας», μήν.

καί ἀραβιστί ἴδε ἠλεκτρονικόν σύνδεσμον:

http://www.jp-newsgate.net/ar/2016/11/30/25767

Μετά τήν θείαν Λειτουργίαν ὁ ἡγούμενος καί ἀνακαινιστής τοῦ ναοῦ τούτου καί τῆς Μονῆς παρέθεσε δεξίωσιν ἐν συνεχείᾳ δέ μοναστηριακήν τράπεζαν.

Eκ του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων