Κυριακή προ της Υψώσεως στα Νέα Μάλγαρα Θεσσαλονίκης (ΦΩΤΟ)
Άρχων (9848 Άρθρα)
Κοινοποιήστε

Κυριακή προ της Υψώσεως στα Νέα Μάλγαρα Θεσσαλονίκης (ΦΩΤΟ)

Την Κυριακή 10 Σεπτεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον Ιερό Ναό Γενεσίου της Θεοτόκου στα Νέα Μάλγαρα Θεσσαλονίκης.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία :

Κυριακή μεθέορτη τῆς μεγάλης Θεο­μητορικῆς ἑορτῆς τῆς Γεννή­σεως τῆς Θεοτόκου καί προεόρτιος τῆς ἑορτῆς τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τι­μίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, καί ἐμεῖς τιμοῦμε σήμερα ἐδῶ, στόν πανηγυρίσαντα ἱε­ρό ναό τῶν Μαλγάρων, καί τίς δύο αὐτές ἑορτές, τιμοῦμε, ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας στίς Κα­τα­βασίες τῆς ἑορτῆς τόν «μυστικό πα­­ράδεισο» τῆς Θεοτόκου, αὐτόν πού βλάστησε μέ τή γέννησή της στόν κόσμο προκειμένου νά ἀντι­κατα­στή­σει τόν ἄλλο, τόν ἀρχικό παρά­δεισο τῆς Ἐδέμ, ἀπό ὅπου ἐξε­βλή­θη­σαν οἱ πρωτόπλαστοι διά τῆς πα­ρακοῆς.

Ἦρθε στόν κόσμο ἡ Παναγία μας μέ τή Γέννησή της ὡς ὁ μυστικός ἐκεῖνος παράδεισος μέσα στόν ὁ­ποῖο ἐπρόκειτο νά βλαστήσει διά τῆς ὑπακοῆς της καί τῆς ὑποταγῆς της στό θέλημα τοῦ Θεοῦ ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ. Ἐπρόκειτο νά βλαστήσει ὁ Χριστός, τοῦ ὁποίου ἡ ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου ἐπρό­κει­το νά μετατρέψει τό ξύλο τῆς κα­τάρας καί τῆς τιμωρίας, τόν Σταυρό, σέ δένδρο ζωῆς. Καί αὐτό τό δένδρο τῆς ζωῆς, ὁ τίμιος Σταυ­ρός, ἐπί τοῦ ὁποίου «ἐτάθη Χρι­στός ὡς βασιλεύς καί Κύριος»,  ἦταν αὐτό τό ὁποῖο ἀντικατέστησε τό δέν­δρο τῆς γνώσεως τοῦ καλοῦ καί τοῦ κακοῦ, πού ἦταν φυτευ­μέ­νο στό μέσον τῆς Ἐδέμ καί ὁ καρ­πός του ἀποτέλεσε τήν ἀφορμή τῆς παρα­κοῆς καί τῆς τιμωρίας τοῦ Ἀδάμ καί τῆς Εὔας.

Τό ἀντικατέστησε ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ καί μᾶς χάρισε τήν πραγ­μα­τική γνώση, τή γνώση τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος διά τῆς θυσίας τοῦ Υἱοῦ του μᾶς ἀπο­κά­λυψε τό μέγε­θος τῆς ἀγάπης του γιά τό πλάσμα του, μᾶς ἀποκά­λυψε ὅτι ὁ ἴδιος εἶναι ἀγάπη καί ὅτι «ὁ μένων ἐν τῇ ἀγά­πῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καί ὁ Θεός ἐν αὐτῷ».

Γιατί ὅμως ὀνομάζει ὁ ἱερός ὑ­μνο­γράφος τήν Παναγία μας πα­ρά­­­δει­σο;

Τήν ὀνομάζει γιά δύο λόγους, ἀδελφοί μου. Ὁ πρῶτος εἶναι γιατί παράδεισος εἶναι ὁ τόπος τῆς πα­ρουσίας τοῦ Θεοῦ. Καί μπορεῖ ὁ Θεός νά μήν περιορίζεται ἀπό τόν τόπο καί τόν χρόνο, ἀλλά νά εἶναι «πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν», δέν βρίσκεται ὅμως ἐκεῖ ὅπου δέν εἶναι ἐπιθυμητή ἡ πα­ρου­σία του. Δέν βρίσκεται ἐκεῖ ὅπου ἡ ἁμαρ­τία καί οἱ ρύποι της εἶναι ἀσύμ­βατα μέ τή δική του ἀπό­λυτη καθαρότητα. Δέν βρίσκε­ται ἐκεῖ ὅπου δέν εὐαρεστεῖται νά ἐνοικεῖ.

Ὅμως στήν ψυχή καί στό σῶμα τῆς ἁγνῆς Θεομήτορος, τῆς Ὑπε­ρα­­γίας Θεοτόκου, ὄχι μόνο εὐ­αρε­στεῖτο νά μένει ὁ Θεός, γιατί ἦταν καθα­ρω­τέρα τῶν οὐρανῶν, ἀλλά ἐσκή­νωσε ἐν αὐτῇ καί τήν ἀξίωσε νά γίνει Μητέρα τοῦ Υἱοῦ του, νά γίνει ἡ χώρα τοῦ ἀχωρήτου Θεοῦ, νά γίνει ὄντως παράδεισος, μέσα στόν ὁποῖο «ἐνοικεῖ καί ἐμπερι­πα­τεῖ ὁ Θεός».

Ὁ δεύτερος λόγος γιά τόν ὁποῖο ἐγκωμιάζεται ἡ Ὑπεραγία Θεοτό­κος ὡς παράδεισος, εἶναι διότι πα­ράδεισος εἶναι ὁ κῆπος στόν ὁ­ποῖο ὁ Θεός εἶχε φυτεύσει ὅλα τά εὐ­ώ­δη ἄνθη καί τά καρποφόρα φυτά πού θά εὐχαριστοῦσαν τόν ἄν­θρω­πο, γιά τόν ὁποῖο τόν φύ­τευ­σε. Κῆ­πος ὅμως ἦταν καί ἡ ψυ­χή τῆς Πα­ναγίας μας ἡ ὁποία καλ­λιέργησε μέσα της γιά χάρη τοῦ Θεοῦ ὅλα τά εὐώδη ἄνθη τῶν ἀρε­τῶν καί διέθετε ὅλους τούς καρ­πούς τοῦ Παναγίου Πνεύματος, ὥστε νά εἶ­ναι ἕνας νοητός παρά­δει­­σος, ἕνας παράδεισος μυστικός, γιατί δέν ἦταν ὁρατός καί συνηθι­σμένος, ἀλ­λά ἦταν κεκρυμμένος καί ἀφιε­ρωμένος ἀποκλειστικά στόν Θεό.

Γι᾽ αὐτό καί ἀξιώθηκε, ἀδελφοί μου, ἡ Παναγία μας τόσο μεγάλης τιμῆς ἀπό τόν Θεό. Γι᾽ αὐτό ἀξιώ­θη­­­κε τόσο μεγάλης ἀγάπης ἀπό τόν Υἱό της, ὁ ὁποῖος καί μέσα στήν ὀδύνη τοῦ Σταυροῦ του, με­ρί­­μνησε γιά τήν Παναγία Μητέρα του. Γι᾽ αὐτό καί τιμᾶται καί μακα­ρίζεται ἡ Παναγία μας ἀπό τίς γε­νεές τῶν ἀνθρώ­πων καί ὑμνεῖται ὡς ὁ μυστικός πα­ράδεισος ἀπό τόν ὁποῖο ἀγεωρ­γήτως προῆλθε ὁ Χρι­στός, τόν Σταυ­ρό τοῦ ὁποίου θά δοῦμε νά ὑψώνεται σέ λίγες ἡμέ­ρες στούς ἱερούς μας ναούς, γιά νά μᾶς ὑπεν­θυμίσει τό μέσο διά τοῦ ὁ­ποίου μποροῦμε νά φθάσουμε στή σωτηρία μας.

Σήμερα ὅμως ἡ Ἐκκλησία μας ἐπι­τελεῖ καί τή μνήμη τῶν ἁγίων ἱε­ρομαρτύρων μητροπολιτῶν Χρυ­­­­σοστόμου Σμύρνης, Ἀμβροσίου Μοσχονησίων, Γρηγορίου Κυδω­νιῶν καί ὅλων τῶν ἄλλων, οἱ ὁ­ποῖοι κατά τίς τραγικές γιά τό Ἔθνος μας ἡμέρες τῆς Μικρασια­τι­κῆς καταστροφῆς σήκωσαν τόν σταυρό τοῦ μαρτυρίου καί θυσιά­σθη­καν γιά τήν πίστη στόν Χριστό, στηρίζοντας τό ποίμνιό τους μέ τήν ἀγάπη τους στίς δύσκολες ἐκεῖ­νες ὧρες τῆς καταστροφῆς.

Ἑορτάζοντας, λοιπόν, καί ἐμεῖς σή­μερα τή μνήμη τους, λίγες ἡμέ­ρες πρίν ἀπό τήν ἑορτή τῆς Ὑψώ­σεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ἄς συ­νειδητοποιήσουμε τό χρέος μας ἔναντι αὐτῆς τῆς ἱερᾶς παρακατα­θή­κης τῆς πίστεως ἀλλά καί τῆς πατρίδος πού μᾶς κληροδότησαν οἱ πατέρες μας μέ τή θυσία τους καί τό μαρτύριό τους, καί ἄς προ­σπαθήσουμε νά φανοῦμε ἀντάξιοι τῆς θυσίας τους ἀλλά καί ἀντάξιοι τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος, ὅπως ἀκούσαμε στό σημερινό εὐ­αγ­­γελικό ἀνάγνωσμα, «οὕτως ἠγά­­πησεν τόν κόσμον, ὥστε τόν Υἱόν αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτόν μή ἀπόληται ἀλλ᾽ ἔχῃ ζωήν αἰώνιον».

Ἄς κρατήσουμε καί ἄς αὐξή­σου­με τήν πίστη μας στόν Θεό καί στήν Ἐκκλησία μας, καί ἄς με­τα­τρέψουμε καί ἐμεῖς τήν ψυχή μας σέ μυστικό παράδεισο ἀρετῶν, ὥστε νά εὐαρεστεῖται νά ἐνοικεῖ σέ αὐτόν ὁ Θεός καί νά ἀξιω­­θοῦμε καί ἐμεῖς τῆς αἰωνίου ζωῆς, πού μᾶς χάρισε διά τοῦ Σταυ­ροῦ ὁ Χρι­στός.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

Ι. Μ. Βεροίας

Σχόλια

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα. You can be first to comment this post!

Write comment

Your data will be safe! Your e-mail address will not be published. Also other data will not be shared with third person. Required fields marked as *