Ο Ιορδάνης του Ιορδάνου

Και τι, τέλος πάντων, είναι πιστή Θεό; Η πίστη μοιάζει, θαρρώ, με την εμπιστοσύνη των παιδιών στα χέρια των γονιών τους. Μπορεί γύρω το σύμπαν να φλέγεται, μπορεί ο θάνατος να μαστιγώνει την οικουμένη, ένα μωρό όμως πάντα θα κοιμάται ήρεμο σε κάποια αγκαλιά. Έτσι κι εμείς, προσπαθούμε να κλείσουμε τα μάτια για τον κόσμο, και να παραδοθούμε στην ασφαλή αγκάλη του Πατρός μας.

Σαν τον μικρό Ιορδάνη, ανήμερα των Θεοφανίων, δίχως κλάμα, δίχως ταραχή, τρεις φορές βυθισμένος στα ρείθρα, τρεις φορές νεκρός για τον κόσμο και συνάμα συναναστημένος τω Θεω, δεν άνοιξε ποτέ τα βλέφαρα του, ίσως γιατί το Φως του αντίκριζε στον ύπνο του να μην έμοιαζε με κανένα ψέμα του κόσμου τούτου.

Διαβάστε ακόμα
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin