Του Αρχιμ. Χρυσόστομου Χρυσόπουλου, Θεολόγου-Κοινωνιολόγου
Αναπολούμε και τιμάμε αύριο όσα συνέβησαν στην πατρίδα μας πριν 85 χρόνια. Το ΟΧΙ που ειπώθηκε τότε στον εισβολέα έγινε στη συνέχεια παλλαϊκό ΝΑΙ στην αντίσταση και στην αντίδραση. Δεν καλλιεργούμε μίσος και εκδίκηση, τιμή και ευγνωμοσύνη καταθέτουμε.
* * *
Όσο ο χρόνος επιβουλεύεται την μνήμη, τόσο ευνοείται την λήθη. Τότε πρέπει να αντιστεκόμαστε στις προσβολές και να αντιμιλούμε στις απειλές. Οι επέτειοι έρχονται για να μαθαίνουμε από τους αγώνες και να παραδειγματιζόμαστε από τις θυσίες των προγόνων μας εναντίον μιας τριπλής κατοχής, η οποία ξεκίνησε διαδοχικά σαν αύριο, 28 Οκτωβρίου 1940.
* * *
Όσο και αν ταλαιπωρηθήκαμε, επιβιώσαμε.
Όσο και αν βασανιστήκαμε, αντισταθήκαμε.
Όσο και αν πεινάσαμε, επιζήσαμε.
Τα δεινά της περιόδου εκείνης μας έκαναν πιο δυνατούς,
μας άφησαν πιο ισχυρούς, μας έπλασαν πιο ρωμαλέους.
* * *
Για τον λόγο αυτό:
Δεν τιμάμε απλά, αλλά στοχαζόμαστε.
Δεν γιορτάζουμε εθιμικά, αλλά διδασκόμαστε.
Δεν θυμόμαστε τυπικά, αλλά συλλογιζόμαστε.
Η αυριανή ημέρα είναι σίγουρα αφορμή για να θυμηθούμε,
ευκαιρία για να τιμήσουμε, αιτία για να γιορτάσουμε.
Όλα για εκείνους που έδειξαν τότε͘
Γενναιότητα μοναδική, δύναμη ζηλευτή, δράση ηρωική.
* * *
Πρέπει να «ακούμε» την ιστορία με όσα εκείνη
μας ψιθυρίζει, μας παραθέτει, μας τραγουδά.
Σε αντίθετη περίπτωση εκδικείται όταν συκοφαντείται,
επαναλαμβάνεται όταν λησμονείται,
αποδοκιμάζει όταν παραποιείται.
* * *
Πάντα θα υπάρχουν δύο κόσμοι, των δυνατών και των αδύναμων και θα παλεύουν διαρκώς ποιος, πώς και πότε θα επικρατήσει έναντι του άλλου. Έτσι συνέβη και τότε. Η μικρή σε έκταση και πληθυσμό Ελλάδα αποδείχθηκε μεγάλη σε θάρρος και αποφασιστικότητα. Δεν υπέκυψε, δεν παρέδωσε, δεν συνθηκολόγησε. Μάτωσε αλλά δεν υποχώρησε, πόνεσε αλλά δεν παραδόθηκε, έκλαψε αλλά δεν χάθηκε. Η ελευθερία δεν απαιτεί ποσότητα αγωνιστών, αλλά ποιότητα ψυχής.
