Μακαριώτατε, Μακαριώτατοι, Σεβασμιώτατοι, Τίμιοι Ιεράρχες και Κληρικοί, Εκπρόσωποι των Χριστιανικών Εκκλησιών, Κοινοτήτων και Οργανισμών σε όλον τον κόσμο,
Αδελφοί και αδελφές εν Χριστῷ:
«Ἰδοὺ δὴ τί καλόν ἢ τί τερπνόν, ἀλλ’ ἢ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό» (Ψαλμ. 132[133], 1).
Συγκινούμαστε βαθύτατα που όλοι ανταποκριθήκατε θετικά στη ταπεινή πρόσκλησή μας να τιμήσουμε, με αυτήν την κοινή προσκυνηματική πορεία, τη μνήμη και την παρακαταθήκη της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία πραγματοποιήθηκε εδώ, στη Νίκαια, πριν από χίλια επτακόσια χρόνια. Παρά τους τόσους μεσολαβημένους αιώνες και τις αναταράξεις, τις δυσκολίες και τις διαιρέσεις που έφεραν, προσεγγίζουμε ωστόσο αυτή την ιερή ανάμνηση με κοινή ευλάβεια και κοινό αίσθημα ελπίδας. Διότι δεν συγκεντρωθήκαμε εδώ απλώς για να θυμηθούμε το παρελθόν. Βρισκόμαστε εδώ για να δώσουμε ζωντανή μαρτυρία στην ίδια πίστη που εξέφρασαν οι Πατέρες της Νικαίας. Επιστρέφουμε σε αυτή την πηγή της Χριστιανικής πίστης για να προχωρήσουμε μπροστά. Ανανεωνόμαστε στα εμπνευσμένα αυτά «ύδατα αναπαύσεως» (πρβλ. Ψαλμ. 22[23], 2), για να ενισχυθούμε για τα έργα και τις αποστολές που βρίσκονται ενώπιόν μας. Η δύναμη αυτού του τόπου δεν εδρεύει σε ό,τι παρέρχεται, αλλά σε ό,τι μένει εις τον αιώνα. Στη Νίκαια, η ιστορία υπήρξε μάρτυρας της αιωνιότητας, της αληθείας ότι ο Κύριός μας και Σωτήρας Ιησούς Χριστός είναι «Θεὸς ἀληθινὸς ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ», ομοούσιος τῷ Πατρί. Κατοχυρωμένες στο Σύμβολο της Πίστεως, τέτοιες εκφράσεις αποστάζουν και παρουσιάζουν σε όλους την πίστη των Αποστόλων.
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές εν Χριστῷ, το όνομα «Νίκαια» προέρχεται από την ελληνική λέξη «νίκη». Όταν ο πεπτωκώς κόσμος σκέφτεται τη νίκη, σκέφτεται τη δύναμη και την κυριαρχία. Αλλά εμείς, ως Χριστιανοί, καλούμαστε να σκεφτόμαστε διαφορετικά. Το παράδοξο σημείο της δικής μας νίκης είναι το ανίκητο σημείο του Σταυρού. Αυτό είναι «μωρία» για τα έθνη, σημείο ήττας, αλλά για εμάς είναι η υπέρτατη εκδήλωση της σοφίας και της δύναμης του Θεού. Εδώ πράγματι εορτάζουμε μια νίκη, αλλά είναι νίκη όχι εκ του κόσμου τούτου και «οὐ καθώς ὁ κόσμος δίδωσιν» (πρβλ. Ιωάν. 14, 27). Το Πνεύμα το Άγιον επέλεξε εύστοχα αυτόν τον τόπο για να χαρίσει στην Εκκλησία μια ουράνια και πνευματική νίκη. Ο Απόστολος Ιωάννης μάς λέει: «αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τὸν κόσμον — ἡ πίστις ἡμῶν» (Α΄ Ιω. 5, 4). Ως Χριστιανοί, η Αποστολική πίστη που εκφράστηκε στη Νίκαια είναι η νίκη μας. Με αυτή την πίστη καταργείται η τυραννία της αμαρτίας στη ζωή μας, λύνεται τα δεσμά της φθοράς και η γη υψώνεται προς τον ουρανό.
Το Σύμβολο της Πίστεως λειτουργεί ως σπόρος για ολόκληρη τη χριστιανική μας ύπαρξη. Δεν είναι σύμβολο ενός ελαχίστου, αλλά σύμβολο του όλου. Έχοντας την φλόγα της πίστεως της Νικαίας να καίει στις καρδιές μας, «τρέχωμεν μετ’ ὑπομονῆς τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα» της χριστιανικής ενότητος (πρβλ. Ἑβρ. 12, 1)· «ἐλπίσατε τελείως ἐπὶ τὴν φερομένην ὑμῖν χάριν» η οποία αποκαλύπτεται «ἐν ἀποκαλύψει Ἰησοῦ Χριστοῦ» (πρβλ. Α΄ Πέτρ. 1, 13)· και τέλος, «ἀγαπῶμεν ἀλλήλους, ἵνα ἐν ὁμονίᾳ ὁμολογήσωμεν· Πατέρα, Υἱόν, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα, Τριάδα ὁμοούσιον καὶ ἀχώριστον».[1] Ἀμήν!
1. Από τη Θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Φωτο: Νίκος Παπαχρήστου
