Του  Αρχιμ. Χρυσοστόμου Χρυσόπουλου, Θεολόγου-Κοινωνιολόγου

Αν ήταν μυθοπλασία, θα είχαν γραφεί και άλλες.

Αν ήταν αφήγημα, θα είχε στο χρόνο ξεθωριάσει.

Αν ήταν θέατρο, θα είχαν κουραστεί οι ηθοποιοί.

Αν ήταν επανάληψη, θα είχε χάσει την επικαιρότητα.

Αν ήταν σύμπτωση, θα είχαν υπάρξει και άπειρες άλλες.

* * *

Η πίκρα του Άδη γίνεται για όλους μας

παιάνας νίκης, ομολογία  πίστης,  βεβαίωση ζωής.

Αν δεν σταυρωθούμε, δε θα αναστηθούμε.

Αν δεν αντισταθούμε, δε θα ελευθερωθούμε.

Αν δεν διαβούμε,  δε θα γνωρίσουμε.

Αν δεν παλέψουμε, δε θα κατακτήσουμε.

* * *

Τότε και μόνον τότε:

Η αγριότητα θα  νικηθεί από την αγιότητα.

Το σκοτάδι θα ηττηθεί από το φως.

Η θλίψη θα ανατραπεί από την χαρά.

Ο θάνατος θα πατηθεί από την ζωή.

* * *

Όσο, όταν  και αν κάποιοι θα Τον αρνούνται, 

θα υπάρχει ο Άγγελος να διαλαλεί ότι:

ΧΡΙΣTOΣ   ANEΣTH!

Είναι το μήνυμα τo χαρμόσυνο και  ικανό 

να αναστήσουμε ότι μας πληγώνει, 

ότι μας απογοητεύει, ότι μας κρημνίζει.

Περιγράφει τον θρίαμβο του ακατανίκητου Θεού, 

παραμένει το τραγούδι του Αναστημένου Χριστού.

* * *

Ας το ψάλλουμε, ας το ομολογούμε, ας το ζούμε 

ως  άνθρωποι θνητοί και ως χριστιανοί συνειδητοί.

Όταν το καταφέρουμε, τότε οι διαδρομές μας

θα είναι  αναστάσιμες, ευφρόσυνες, σωτήριες.

* * *

Όσο  και  αν μερικοί  θα επιφυλάσσονται, 

θα αμφιβάλλουν, θα διερωτώνται, 

θα εθελοτυφλούν, θα αρνούνται,

θα υπάρχει ο Θωμάς να ομολογεί ότι:

ΑΛΗΘΩΣ    ANEΣTH!