Λίαν ἀγαπητέ μου κ. Δημάκο, Ὕπατε Πρόεδρε τῆς Παλλακωνικῆς Ὁμοσπονδίας Ἡνωμένων Πολιτειῶν καί Καναδᾶ, καί Παμφίλτατοι ὁμογενεῖς,
Μέ αἰσθήματα ἰδιαίτερης χαρᾶς καί συγκίνησης χαράσσω αὐτές τίς γραμμές στόν Χαιρετισμό μου αὐτό. Καί τοῦτο, γιατί γνωρίζω ὅτι ἐκεῖ στίς μακρινές μεγάλες χῶρες τῆς Ἀμερικῆς καί τοῦ Καναδᾶ δίδετε καθημερινῶς τόν καλόν ἀγῶνα γιά τίς οἰκογένειές σας, γιά τά παιδιά σας, γιά τήν διατήρηση τῶν ἑλληνορθοδόξων ἀξιῶν καί ἰδανικῶν. Πολύ χαίρομαι ὅταν ἀκούω γιά τήν προοδό σας σ’ ὅλα τά ἐπίπεδα, δεῖγμα ὅτι ἡ ψυχή τοῦ Ἕλληνα εἶναι παντοῦ σ’ ὅλη τήν οἰκουμένη ψυχή ἐκλεκτή γεμάτη σφρῖγος, ἀντοχή, ἐλπίδα καί δύναμη.
Θά ἤθελα, τώρα, μέ τόν Χαιρετισμό μου αὐτό, μιά καί δέν κατέστη δυνατόν νά εὑρίσκομαι ἀνάμεσά σας, γεγονός πού θά τό ἐπιδιώξω μέ ἄλλη εὐκαιρία νά σᾶς ὑπογραμμίσω ἕνα σπουδαῖο θέμα πού ταιριάζει στό ἀξιόλογο αὐτό συνέδριό σας.
Πρόκειται γιά τό θέμα, τήν ἀξία καί τήν ἔννοια τῆς ἀγάπης.
Ναί, φίλοι μου. Ἀξίζει τά μέγιστα νά βαδίσουμε τόν δρόμο τῆς ἀγάπης. Μπορεῖ νἆναι λεωφόρος, δρόμος ἀλλά καί μονοπάτι. Εἶναι ὅμως ἀγάπη. Πολύ ἤ λίγο τοῦτο τό χάρισμα. Ἡ ἀγάπη ὅμως εἶναι τό ἄνοιγμα τῆς μεγάλης μας καρδιᾶς. Ἀγάπη σημαίνει συντρίβω τά τείχη τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ. Ἀνακαλύπτω τόν συνάνθρωπό μου. Καί προσφέρω καί ξέρω ὅτι «ἱλαρόν δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός».
Στό Εὐαγγέλιο ἡ ἀγάπη ὀνομάζεται «πρώτη ἐντολή» καί «καινή», δηλαδή καινούργια ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Ἔπειτα ὁ Ἀπ. Παῦλος, αὐτός ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν εἶναι ὁ μεγάλος ὑμνητής τῆς ἀγάπης. Στήν Α’ ἐπιστολή του πρός τούς Κορινθίους ἔχει τήν περίφημη περικοπή πού ὀνομάστηκε «Ὕμνος τῆς ἀγάπης».
Ἐκεῖ μᾶς λέγει ὅτι «μείζων τῶν ἀρετῶν» εἶναι ἡ ἀγάπη καί αὐτή «πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει, οὐδέποτε ἐκπίπτει». Ἡ ἀγάπη σπάζει πάγους. Διαλύει σκοτάδια. Συμφιλιώνει ἀνθρώπους. Εὐεργετεί, ἐξυψώνει, οἰκοδομεῖ.
Καί σήμερα πού φαίνεται ὃ,τι χάθηκε ἡ ἀγάπη, μήν ἐπηρεαζόμαστε. Δέν εἶναι αὐτό ἀπόλυτα σωστό. Ὑπάρχει ἡ ἀγάπη. Διώχνει τήν ἀδιαφορία καί τήν κακία. Ἔρχεται καί στηρίζει ψυχές. Φέρνει πολιτισμό. Κάμνει τόν ἄλλο ἀδελφό. Ἄν κάτι χρειαζόμαστε πιό πολύ στούς καιρούς μας εἶναι ἡ ἐπικράτηση τῆς ἀγάπης. Τό ἦθος μας ὡς ὀρθόδοξοι χριστιανοί καί Ἕλληνες νά εἶναι: «Ἄνθρωποι τῆς ἀγάπης!». Καί ὁ Ὕψιστος βλέπει καί εὐλογεῖ. Καί ἀκόμη νά ξέρουμε ὅτι ἡ ἱστορία μας, ἡ ἱστορία τοῦ καθενός μας γράφεται πιό ὄμορφα μέ τήν ἀγάπη.
Ἀγαπητοί μου,
Ἀπό τήν ὡραία Λακωνική γῆ, τῶν προγόνων σας καί τῶν συγγενῶν σας καί εἰδικότερα ἀπό τήν ἡρωϊκή καί ἀδούλωτη ἱστορική Μάνη σᾶς στέλνω τούς πιό ἐγκάρδιους πατρικούς χαιρετισμούς, τήν ἀρχιερατική μου εὐλογία καί σᾶς εὔχομαι ὑγεία καί κάθε καλό. Νά εἶστε ἀγαπημένοι καί νά χαρεῖτε καί τήν καλή πρόοδο τῶν παιδιῶν σας. Μιά ἄλλη φορά θά εἶμαι κοντά σας. Καλή ἐπιτυχία στό συνέδριό σας. Ὁ Θεός μαζί σας.
Μετά πολλῶν εὐχῶν
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΜΑΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Γ’
