Με την ακολουθία του μεθέορτου Αρχιερατικού Εσπερινού και την καθιερωμένη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος και του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην πόλη του Θέρμου κορυφώθηκαν οι εορταστικές και λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, το απόγευμα της Δευτέρας 24 Αυγούστου 2026.
Αρχικά, στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Θέρμου έγινε η υποδοχή της Ιεράς Εικόνος και του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Κοσμά που φυλάσσονται στην ομώνυμη Ιερά Μονή που βρίσκεται στην γενέτειρα του Αγίου, το Μέγα Δένδρο.
Ακολούθησε ο Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνού.
Κατόπιν, υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Αγρινίου και με την συνοδεία τμημάτων των πολιτιστικών συλλόγων της περιοχής ξεκίνησε η λιτανευτική πομπή με κατεύθυνση τον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ενώ προηγουμένως, στην κεντρική πλατεία τελέσθηκε η αρτοκλασία και μίλησε στους πιστούς ο Σεβασμιώτατος.
Ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κατά την ομιλία του ανέφερε τα εξής: «Με ιδιαίτερη συγκίνηση και πνευματική χαρά βρισκόμαστε σήμερα εδώ, στην ευλογημένη γη του Θέρμου, για να τιμήσουμε με πανηγυρική λαμπρότητα τον μεγάλο φωτιστή του Γένους, τον Απόστολο της Ρωμιοσύνης, τον ιεραπόστολο της αγάπης και της αλήθειας, τον δικό μας Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό.
Σήμερα δεν τιμούμε απλώς μία μεγάλη μορφή του παρελθόντος. Δεν στρεφόμαστε μόνο με ευγνωμοσύνη σε έναν Άγιο, ο οποίος έζησε πριν από αιώνες και προσέφερε στο Γένος μας ανεκτίμητες υπηρεσίες. Σήμερα συναντούμε έναν άνθρωπο που, αν και έζησε σε μία διαφορετική εποχή, παραμένει εκπληκτικά σύγχρονος. Έναν Άγιο, του οποίου ο λόγος μοιάζει σαν να απευθύνεται κατευθείαν στον άνθρωπο του σήμερα.
Ο Άγιος Κοσμάς περπάτησε σε δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς. Είδε ανθρώπους φοβισμένους, φτωχούς, αγράμματους και καταπιεσμένους. Είδε ένα Γένος που κινδύνευε όχι μόνο να χάσει την ελευθερία του, αλλά και τη μνήμη του, την ταυτότητά του, τη γλώσσα του, την πίστη του. Και τότε δεν έμεινε κλεισμένος στην ασφάλεια ενός τόπου. Δεν περιορίστηκε σε λόγια. Πήρε τον δρόμο. Περπάτησε από χωριό σε χωριό, από τόπο σε τόπο, μίλησε στις καρδιές των ανθρώπων, ίδρυσε σχολεία, στήριξε τους φτωχούς, αφύπνισε συνειδήσεις και δίδαξε πως χωρίς πίστη, χωρίς παιδεία, χωρίς ενότητα και χωρίς αγάπη, κανένας λαός δεν μπορεί να σταθεί όρθιος.
Και αναρωτιέμαι σήμερα: αν ο Άγιος Κοσμάς περπατούσε ανάμεσά μας, τί θα μας έλεγε;
Θα μας έβλεπε να ζούμε σε έναν κόσμο πολύ διαφορετικό από τον δικό του. Έναν κόσμο γεμάτο γνώσεις, εικόνες, πληροφορίες και τεχνολογικά επιτεύγματα. Έναν κόσμο που μπορεί να επικοινωνεί από τη μία άκρη της γης στην άλλη μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Και όμως, μέσα σε αυτή την απίστευτη δυνατότητα επικοινωνίας, ο άνθρωπος πολλές φορές αισθάνεται πιο μόνος από ποτέ.
Ίσως λοιπόν να μας έλεγε: «Μάθετε να πλησιάζετε ο ένας τον άλλον. Μη χάνετε τον άνθρωπο, ενώ κατακτάτε τον κόσμο».
Θα μας έλεγε πως η πρόοδος είναι ευλογία, όταν υπηρετεί τον άνθρωπο, αλλά γίνεται απειλή, όταν ο άνθρωπος γίνεται δούλος των ίδιων των δημιουργημάτων του. Θα μας προέτρεπε να μη χάσουμε το πρόσωπό μας μέσα στην απρόσωπη καθημερινότητα, να μη θυσιάσουμε τη σχέση μας με τον Θεό, την οικογένεια και τον συνάνθρωπο στον βωμό της ταχύτητας, της ευκολίας και του ατομισμού.
Αν ζούσε σήμερα, πιστεύω πως θα μας μιλούσε ξανά για την παιδεία. Όχι μόνο για τη γνώση που γεμίζει το μυαλό, αλλά για την παιδεία που διαμορφώνει χαρακτήρες και συνειδήσεις. Θα μας έλεγε ότι δεν αρκεί να γίνουμε άνθρωποι με πολλά πτυχία, αλλά χρειάζεται να γίνουμε άνθρωποι με αρχές, με ήθος και με καρδιά.
Θα μας ρωτούσε: «Διδάσκετε στα παιδιά σας μόνο πώς να πετύχουν ή και πώς να αγαπούν; Μόνο πώς να κερδίζουν ή και πώς να προσφέρουν; Μόνο πώς να προχωρούν στη ζωή ή και πώς να στέκονται όρθια όταν έρχονται οι δυσκολίες;»
Και μέσα σε έναν κόσμο που συχνά διχάζεται, που εύκολα ο ένας στρέφεται εναντίον του άλλου, ο Άγιος Κοσμάς θα μας καλούσε ξανά στην ενότητα. Θα μας θύμιζε ότι ένας λαός δεν σώζεται όταν οι άνθρωποί του πολεμούν μεταξύ τους, αλλά όταν μπορούν να ενώνονται γύρω από όσα είναι αληθινά και ιερά. Θα μας έλεγε να αφήσουμε πίσω το μίσος, τη μικρότητα, τη διχόνοια και την καχυποψία. Να ξαναβρούμε την αξία του «μαζί».
Αδελφοί μου, πάνω από όλα, θα μας καλούσε να επιστρέψουμε στην ουσία της ζωής. Να σηκώσουμε για λίγο τα μάτια μας από όσα μας απασχολούν καθημερινά και να αναρωτηθούμε: Πού πηγαίνουμε; Τί άνθρωποι γινόμαστε; Τί κόσμο παραδίδουμε στα παιδιά μας;
Ο Άγιος Κοσμάς δεν θα μας ζητούσε να επιστρέψουμε στο παρελθόν. Θα μας ζητούσε να προχωρήσουμε στο μέλλον χωρίς να ξεχάσουμε τις ρίζες μας. Να γίνουμε σύγχρονοι χωρίς να χάσουμε την ψυχή μας. Να αξιοποιήσουμε κάθε δυνατότητα της εποχής μας, χωρίς να απαρνηθούμε εκείνα που μας κράτησαν όρθιους μέσα στους αιώνες: την πίστη μας, την παιδεία μας, την οικογένειά μας, την αγάπη για τον τόπο και τον συνάνθρωπο.
Σήμερα, εδώ, στην πλατεία του Θέρμου, κάτω από το βλέμμα του Αγίου μας, ας ακούσουμε αυτή τη φωνή όχι σαν μία φωνή από το μακρινό παρελθόν, αλλά σαν μία φωνή που μας καλεί σήμερα.
Να ξυπνήσουμε από την αδιαφορία. Να αντισταθούμε στην απελπισία. Να μη συμβιβαστούμε με την πνευματική φτώχεια. Να μη φοβηθούμε να ομολογήσουμε την πίστη μας. Να μη ντραπούμε για τις ρίζες και την παράδοσή μας και κυρίως να αγαπήσουμε περισσότερο τον άνθρωπο. Να χτίσουμε τις οικογένειές μας πάνω στην αλήθεια και την αγάπη, δίνοντας στα παιδιά μας όχι μόνο τα εφόδια για να ζήσουν, αλλά και τον λόγο για να ελπίζουν.
Αυτό είναι πιστεύω, το μεγάλο μήνυμα του Αγίου Κοσμά για την εποχή μας: να μη χάσουμε την ψυχή μας.
Ας τον παρακαλέσουμε, λοιπόν απόψε, να συνεχίσει να περπατά πνευματικά στους δρόμους της Αιτωλίας και της Ακαρνανίας, στους δρόμους της πατρίδας μας, μέσα στα σπίτια και στις καρδιές μας. Να φωτίζει τη νέα γενιά, να στηρίζει τις οικογένειες, να ενισχύει όσους αγωνίζονται και να αφυπνίζει όσους έχουν κουραστεί ή έχουν χάσει την ελπίδα τους.
Άγιε Κοσμά, τέκνο ευλογημένο αυτής της αιτωλικής γης, διδάσκαλε του Γένους και ακούραστε εργάτη του Ευαγγελίου, δίδαξέ μας και σήμερα να αγαπούμε τον Θεό και τον άνθρωπο. Δίδαξέ μας να στεκόμαστε όρθιοι. Δίδαξέ μας να μη φοβόμαστε. Δίδαξέ μας να μετατρέπουμε την πίστη σε ζωή και την αγάπη σε πράξη.
Και εμείς, ο λαός αυτής της ευλογημένης γης, ας ανανεώσουμε σήμερα την υπόσχεσή μας ότι δεν θα αφήσουμε τη φλόγα που άναψες να σβήσει.
Γιατί ο Άγιος Κοσμάς δεν ανήκει μόνο στο χθες.
Ανήκει στο σήμερα και στο αύριο. Και όσο υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν το φως, την αλήθεια και την ελπίδα, η φωνή του θα συνεχίζει να ακούγεται δυνατή: Να αγαπάτε τον Θεό. Να αγαπάτε τον συνάνθρωπο. Να μορφώνετε τα παιδιά σας. Να μένετε ενωμένοι. Να μην αφήνετε ποτέ την ψυχή σας να σκοτεινιάσει.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα!».
Στην Ακολουθία του Εσπερινού και στην Ιερά Λιτανεία συμμετείχαν οι Βουλευτές κ. Θανάσης Παπαθανάσης, κα Χριστίνα Σταρακά, κ. Μίλτος Ζαμπάρας και κ. Μάριος Σαλμάς, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδος κ. Νεκτάριος Φαρμάκης, ο Δήμαρχος Θέρμου κ. Σπυρίδων Κωνσταντάρας, Πολιτευτές του Νομού, ο Αντιπεριφερειάρχης Αιτωλοακαρνανίας κ. Θανάσης Μαυρομμάτης, ο Δήμαρχος Αγρινίου κ. Γεώργιος Παπαναστασίου, ο Αντιπεριφερειάρχης κ. Νικόλαος Κατσακιώρης, εκπρόσωποι των Στρατιωτικών, Αστυνομικών και Πυροσβεστικών Αρχών, εκπρόσωποι Δημοτικών και Περιφερειακών Αρχών, Πρόεδροι και εκπρόσωποι διαφόρων οργανώσεων από την Αμερική, εκπρόσωποι εκπαιδευτικών αρχών, πολιτιστικών συλλόγων και φορέων της ευρύτερης περιοχής και πλήθος κόσμου.
