Του Θεοφιλ. Επισκόπου Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης κ. Προδρόμου
Πριν λίγες ημέρες έζησα μια από εκείνες τις στιγμές που δύσκολα περιγράφονται με λόγια.
Ένα μικρό παιδί ήρθε να με συναντήσει μαζί με τη μητέρα του. Η μητέρα του έχει μείνει ανάπηρη από πολιομυελίτιδα και βρίσκεται σε αναπηρικό καρότσι.
Ο μικρός την βοηθάει καθημερινά. Την μεταφέρει, την συνοδεύει παντού και είναι ουσιαστικά το στήριγμά της.
Κάποια στιγμή, καθώς περπατούσαν στον χωματόδρομο, το καρότσι δυσκολευόταν να προχωρήσει. Το παιδί προσπάθησε να το σπρώξει, αλλά δεν μπορούσε.
Και τότε πήγε μπροστά και άρχισε να το τραβάει.
Στεκόμουν και τον κοιτούσα…
Και χωρίς να το καταλάβω, γέμισαν τα μάτια μου δάκρυα.
Σκέφτηκα
Τι κάνει η αγάπη…
Πόση δύναμη μπορεί να δώσει σε ένα παιδί.
Όταν με πλησίασαν και αρχίσαμε να μιλάμε, ήρθε όμως η μεγαλύτερη έκπληξη.
Αυτή η γυναίκα, μαζί με το παιδί της, είχε κάνει τόσα χιλιόμετρα για να έρθει να με συναντήσει.
Και περίμενα, φυσικά, ότι θα μου ζητούσε κάτι για τον εαυτό της.
Όμως δεν μου ζήτησε τίποτα.
Μου είπε μόνο ότι στο χωριό τους υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που είναι άρρωστοι και χρειάζονται βοήθεια.
Και μου ζήτησε, αν μπορούμε, να πάμε εκεί μαζί με γιατρούς, για να τους εξετάσουμε και να τους βοηθήσουμε.
Εκεί πραγματικά έχασα τα λόγια μου.
Γιατί ένας άνθρωπος που ο ίδιος έχει ανάγκη από βοήθεια, σκέφτεται πρώτα τον διπλανό του.
Ένας άνθρωπος που κουβαλάει καθημερινά την δική του δυσκολία, βρίσκει χώρο στην καρδιά του και για την δυσκολία των άλλων.
Και τότε σκέφτηκα πόσα πράγματα έχουμε εμείς και πόσο συχνά θεωρούμε την ζωή μας δύσκολη.
Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που μέσα στη δική τους δυσκολία συνεχίζουν να προσφέρουν.
Ίσως τελικά αυτό να είναι η πραγματική αγάπη.
Να μην κοιτάς μόνο τον δικό σου πόνο.
Να βλέπεις και τον πόνο του άλλου.
Το παιδί αυτό σήμερα μου έδειξε τι σημαίνει να αγαπάς…….
Και η μητέρα του μου έδειξε τι σημαίνει να αγαπάς τον συνάνθρωπό σου.
Έφυγα από αυτή τη συνάντηση με πολλή συγκίνηση.
Και με μια σκέψη που θα κρατήσω μέσα μου.
Όταν υπάρχει αγάπη, ακόμη και τα μικρά χέρια μπορούν να σηκώσουν μεγάλα βάρη.
Τι κάνει η αγάπη…


