Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ναούσης.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ὁ σπείρων φειδομένως φειδομένως καί θερίσει».
Μία αὐτονόητη προειδοποίηση ἀπευθύνει στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος γράφοντας πρός τούς χριστιανούς τῆς Κορίνθου. Αὐτός πού σπέρνει μέ φειδώ, αὐτός πού δέν σπέρνει ἄφθονο τόν σπόρο, εἶναι βέβαιο ὅτι δέν θά ἀποκομίσει πολλούς καρπούς, ἀλλά ἡ συγκομιδή του θά εἶναι περιορισμένη.
Ἡ προειδοποίηση αὐτή εἶναι ἀσφαλῶς ἀδιαμφισβήτητη, ἀλλά ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος δέν ἀναφέρεται στήν ὑλική σπορά, οὔτε θέλει νά προειδοποιήσει τούς Κορινθίους γιά θέματα πού ἴσως ἐκεῖνοι γνώριζαν καλύτερα ἀπό τόν ἴδιο. Μέ τήν προειδοποίηση αὐτή ἐπιδιώκει νά διδάξει τούς Κορινθίους ἀλλά καί ὅλους ἐμᾶς ὅτι ἡ πνευματική συγκομιδή εἶναι ἀνάλογη τῆς πνευματικῆς σπορᾶς, εἶναι ἀνάλογη τῆς διαθέσεως καί τῆς προσπαθείας μας.
Ἐάν θέλουμε, δηλαδή, νά ἔχουμε καρπούς πνευματικούς, τότε θά πρέπει νά καταβάλλουμε καί τήν ἀνάλογη προσπάθεια, θά πρέπει νά ἔχουμε τήν ψυχή μας ἀνοικτή καί νά προσφέρουμε μέ προθυμία καί ἀγάπη τόν κόπο μας, τόν χρόνο μας, τόν ἀγώνα μας, τά ἔργα μας, καί ὅ,τι ἄλλο χρειάζεται καί μποροῦμε νά προσφέρουμε προκειμένου νά ἐπιτύχουμε τόν στόχο μας, νά ἀποκτήσουμε δηλαδή καρπούς πνευματικούς.
Ὅποιος ὅμως ἀντί νά ἀγωνίζεται μέ ζῆλο καί διάθεση καί χωρίς νά ὑπολογίζει τόν κόπο καί τίς θυσίες πού ἐνδεχομένως ἀπαιτοῦνται γιά τόν πνευματικό ἀγώνα καί τήν ἄσκηση τῶν ἀρετῶν, κάθεται καί ὑπολογίζει πόσο θά κουρασθεῖ, τί θά στερηθεῖ, πόσο θά τοῦ κοστίσει, ἤ ποιές ἄλλες συνέπειες μπορεῖ νά ἔχει ὁ ἀγώνας του στήν προσωπική, τήν ἐπαγγελματική ἤ τήν κοινωνική του ζωή, αὐτός δέν μπορεῖ νά περιμένει πλούσιους πνευματικούς καρπούς.
Ὁ Θεός δέν μᾶς ἀναγκάζει νά ἀποδυθοῦμε στόν πνευματικό ἀγώνα καί στήν καλλιέργεια τῶν ἀρετῶν ὑποχρεωτικά. Θέλει ὅμως, ὅταν ἀποφασίσουμε νά τόν ἀκολουθήσουμε, ὅταν ἀποφασίσουμε νά ἀγωνισθοῦμε γιά νά ἐφαρμόσουμε τίς ἐντολές του νά μήν τό κάνουμε στενόκαρδα, ἀλλά νά τό κάνουμε μέ ὅλη μας τή θέληση καί τή διάθεση, γιατί ὅπως λέει ὁ σοφός Σολομῶν καί ἐπανέλαβε σήμερα καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «ἱλαρόν δότην ἀγαπᾶ ὁ Θεός». Ὁ Θεός, λέει, ἀγαπᾶ αὐτόν πού προσφέρει μέ χαρά εἴτε στόν ἴδιο τόν Θεό εἴτε στούς ἀδελφούς του, καί σέ αὐτόν δίδει πλούσια καί τήν εὐλογία του, ὥστε ἡ προσφορά του νά πολλαπλασιάζεται καί νά δίδει καρπόν ἑκατονταπλασίονα.
Ὁ Θεός βεβαίως δέν ἀξιολογεῖ τήν προσφορά μας μέ βάση τήν ποσότητα. Δέν θέλει νά τοῦ προσφέρουμε πολλά, θέλει νά τοῦ προσφέρουμε ὅ,τι μπορεῖ ὁ καθένας μας, ἀλλά μέ ὅλη τήν καρδιά μας, μέ καλή διάθεση καί μέ χαρά.
Ἄν προσφέρουμε πολλά, ἄν ἀγωνιζόμαστε πολύ, ἄν κάνουμε μεγάλες προσπάθειες καί μεγάλες θυσίες στήν πνευματική μας ζωή, ἀλλά τίς κάνουμε χωρίς διάθεση, τίς κάνουμε γκρινιάζοντας, γογγύζοντας, διαμαρτυρόμενοι, ἤ τίς κάνουμε ἐνδεχομένως ἀπό ἕνα αἴσθημα ὑποχρεώσεως, τότε ἡ προσπάθειά μας καί ἡ προσφορά μας δέν ἔχουν τό ἐπιθυμητό ἀποτέλεσμα. Μπορεῖ νά δώσουν καρπούς, ἀλλά δέν θά δώσουν τούς καρπούς πού θά θέλαμε καί θά περιμέναμε, γιατί δέν θά ἔχουν τήν εὐλογία πού δίδει ὁ Θεός σέ ὅσους ἀγωνίζονται καί προσφέρουν μέ ὅλη τή ψυχή τους στόν πνευματικό ἀγώνα.
Γι᾽ αὐτό, ἄν δέν βλέπουμε στή ζωή μας τούς πνευματικούς καρπούς πού θά θέλαμε, ἄς ἐξετάσουμε τόν ἑαυτό μας, ἄς ἐξετάσουμε τή διάθεση μέ τήν ὁποία ἀγωνιζόμαστε, τήν ἀγάπη τήν ὁποία βάζουμε στήν προσπάθειά μας.
Ἄς ἐλέγξουμε τόν ἑαυτό μας γιά νά δοῦμε μήπως ὅ,τι κάνουμε δέν τό κάνουμε μέ ὅλη μας τήν καρδιά. Ἄς δοῦμε μήπως τό κάνουμε ἀπό ὑπολογισμό ἤ γιά νά φανοῦμε στούς ἀνθρώπους καλοί καί εὐσεβεῖς. Μήπως δέν τό κάνουμε ἀπό ἀγάπη πρός τόν Θεό. Μήπως σπέρνουμε καί ἐμεῖς, ὅπως λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «φειδομένως», γι᾽ αὐτό καί θερίζουμε «φειδομένως», στερούμενοι ἔτσι τή χάρη καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ, χωρίς τήν ὁποία καμία προσπάθειά μας δέν μπορεῖ νά εὐδοκιμήσει, ὅπως κανένα φυτό δέν μπορεῖ νά προοδεύσει καί νά δώσει καρπούς χωρίς τήν εὐεργετική ἐνέργεια τοῦ ἡλίου.
Ἄς ἐξετάσουμε, λοιπόν, καί ἄς ἐλέγξουμε τόν ἑαυτό μας, καί ἐάν δέν τό κάναμε μέχρι σήμερα, ἄς προσπαθήσουμε στό ἑξῆς νά σπείρουμε καί ἐμεῖς «ἐν εὐλογίαις», ἄς ἀγωνιζόμαστε δηλαδή μέ χαρά καί διάθεση, ὥστε μέ τή βοήθεια καί τή χάρη τοῦ Θεοῦ νά θερίζουμε πλούσιους τούς καρπούς τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγῶνος, προσφέροντας συγχρόνως μέ αὐτούς καί τήν εὐχαριστία μας στόν Θεό.
