Χειροτονία Πρεσβυτέρου στην Κέρκυρα

Την Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2026, Β΄ Λουκά, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στην ενορία Υπεραγίας Θεοτόκου Ευαγγελιστρίας Ποταμίου Λευκίμμης. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας τέλεσε και την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Διακόνου Αντωνίου Ραφαήλ Ρόντο, ηλικίας 30 ετών και πατέρα τεσσάρων παιδιών. Επίσης, το Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Λινοσπόρης, ο Αρχιερατικός Επίτροπος Νοτίου Κερκύρας, Πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Κάντας, ο προϊστάμενος της Ενορίας, Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Στασινούλας, αρκετοί ιερείς οι οποίοι προσήλθαν για να συμμετάσχουν στη χαρά του νέου Πρεσβυτέρου και ο Διάκονος του Σεβασμιωτάτου, π. Ευσέβιος Πανδής.

Μεταξύ των πολυπληθών πιστών που κατέκλυσαν τον Ιερό Ναό παρέστησαν ο Υφυπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, κ. Στέφανος Γκίκας, η Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Νότιας Κέρκυρας, κ. Κυριακούλα Παυλοπούλου, καθώς και άλλοι εκπρόσωποι των τοπικών αρχών. Στο ιερό αναλόγιο έψαλε η χορωδία της Ενορίας Αγίων Θεοδώρων Περιβολίου, υπό τη διεύθυνση του χοράρχη κ. Σπυρίδωνος Κουλούρη.

Προ της χειροτονίας του, ο π. Αντώνιος ευχαρίστησε θερμά το Σεβασμιώτατο, τον πνευματικό του πατέρα, π. Γεώργιο Στασινούλα, καθώς και όλους όσοι τον στήριξαν στην πνευματική του πορεία κατά τα προηγούμενα χρόνια, συναισθανόμενος την ευθύνη της διακονίας την οποία αναλαμβάνει.

Κατά την αντιφώνησή του, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε αρχικά στην κλήση του νέου Πρεσβυτέρου από το Θεό, παραλληλίζοντάς την με την κλήση των Αποστόλων. Όπως ο Χριστός, όταν περιήλθε τη Γαλιλαία, δεν αναζήτησε τους άρχοντες και τους γραμματιζούμενους της εποχής, αλλά επέλεξε τους ταπεινούς και αγράμματους αλιείς, τους οποίους κατέστησε κήρυκες του Ευαγγελίου, έτσι και σήμερα ο Θεός επιλέγει ανθρώπους μέσα από το πλήθος για να τους καταστήσει «αλιείς ψυχών» και δοχεία της Χάριτός Του. Οι αγράμματοι αλιείς εσοφίσθησαν από το Θεό, εδόξασαν Εκείνον με τη ζωή, την αυταπάρνηση και το μαρτύριό τους και άφησαν στην Εκκλησία έναν ολόκληρο ωκεανό θεολογίας.

Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι ο Θεός καλεί το νέο Πρεσβύτερο να γίνει ιερουργός των Μυστηρίων Του και κήρυκας του Ευαγγελίου Του, όχι στηριζόμενος στην «ξηρά γνώση», αλλά στην άνωθεν κατερχομένη σοφία. Επεσήμανε ότι η εποχή μας μπορεί να διαθέτει πληθώρα αγαθών και πτυχίων, όμως ο σύγχρονος άνθρωπος παραμένει πνευματικά πεινασμένος. Διψά για την αλήθεια, επειδή ζει μέσα στο ψεύδος, για το φως, επειδή ζει μέσα στο σκοτάδι και κυρίως διψά για την παρουσία του Θεού.

Μάλιστα, αναφερόμενος στις σημερινές προκλήσεις είπε, «εισέρχεσαι στην ιερωσύνη σε μία εποχή στην οποία ο Χριστιανισμός τεχνηέντως δέχεται επίθεση από το παγκόσμιο σύστημα το οποίο θέλησε να ιδρύσει την λεγόμενη ”πανθρησκεία”. Όπου υπάρχει Χριστιανισμός, εκεί απειλείται και με μία ιδιαίτερη τέχνη πολεμείται προκειμένου το ήθος της πίστεως στον Κύριόν μας, τον Ιησούν Χριστόν, να μην υπάρχει. Δεν θέλουν την Αλήθεια την οποία κήρυξε ο ίδιος ο Χριστός, αλλά θέλουν να κρατείται ο σύγχρονος άνθρωπος μέσα σε μία ψεύτικη πραγματικότητα. Σε αυτήν ακριβώς την εποχή καταστρατηγείται η ελευθερία του ανθρώπου που ανταλλάσσεται με την τεχνολογία και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση».

Μέσα σε αυτή τη δύσκολη εποχή, συνέχισε ο Σεβασμιώτατος, ο ιερέας καλείται να διακονήσει με πίστη, αυταπάρνηση και προσευχή. Προέτρεψε, λοιπόν, το νέο Πρεσβύτερο να καλλιεργεί τον εαυτόν του διά της προσευχής και να μένει εν ταπεινώσει, έχοντας εμπιστοσύνη ότι ο ίδιος ο Θεός θα του ανοίγει τα πνευματικά μάτια και θα του δίδει τον κατάλληλο λόγο.

Ιδιαίτερα τον κάλεσε να γίνει πατέρας όχι μόνο της ευλογημένης οικογένειάς του, της συζύγου και των τεσσάρων παιδιών του, αλλά και της ενορίας στην οποία θα διακονήσει. Ο πιστός και ευλαβής ιερέας, σημείωσε, κερδίζει την αγάπη των ανθρώπων και τότε μεταξύ ποιμένος και ποιμενομένων αναπτύσσεται μία ευλογημένη κοινωνία αγάπης και δοξολογίας του Τριαδικού Θεού.


Στη συνέχεια, ο κ. Νεκτάριος αναφέρθηκε στην καταγωγή του π. Αντωνίου εκ της Βορείου Ηπείρου, τονίζοντας τους άρρηκτους δεσμούς με την Ελλάδα και τις βαθιές ρίζες του ελληνισμού σε εκείνα τα μέρη. Είπε χαρακτηριστικά, «προέρχεσαι από τη Βόρειο Ήπειρο που η μητέρα Ελλάδα ποτέ δεν την λησμόνησε. Μπορεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Ευρώπης να άλλαξαν τα σύνορα και να σφετερίστηκαν την πατρίδα μας, αλλά εμείς παραμένουμε πιστοί στον αληθινό Θεό και πιστοί στην πατρίδα μας και για αυτό σήμερα αισθανόμεθα ιδιαίτερη τιμή που σε προχειρίζουμε πρεσβύτερον από την αλησμόνητη και αγαπημένη μας Βόρειο Ήπειρο».

Τέλος, υπενθύμισε στο νέο Πρεσβύτερο την ιερά παρακαταθήκη που τού εμπιστεύεται η Εκκλησία και τον κάλεσε να τη διαφυλάξει μέχρι την ημέρα κατά την οποία θα του τη ζητήσει ο Θεός. Με αφορμή το αποστολικό ανάγνωσμα, τον παρομοίασε με σπορέα και γεωργό στο πνευματικό γεώργιον του Θεού, «όπως θα σπείρει, έτσι και θα θερίσει». Γι’ αυτό και τον προέτρεψε να έχει διάκριση στην πνευματική του σπορά, να παραμένει πιστός στο Θεό και να μην υπερηφανευθεί ποτέ για το υψηλό αξίωμα της ιερωσύνης, το οποίο δεν είναι κοσμικό, αλλά πνευματικό και δοξολογικό προς τον Τριαδικό Θεό.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ακόμη, ο Σεβασμιώτατος προχείρισε Οικονόμο τον Πρεσβύτερο Ιωάννη Χρυσικόπουλο, πρώην εκπαιδευτικό και πατέρα δύο παιδιών, ο οποίος διακονεί ως προϊστάμενος της Ενορίας Αγίου Αρσενίου Λευκίμμης. Επιπλέον, ο κ. Νεκτάριος ευχαρίστησε από καρδιάς τους πατέρες και εν Χριστώ αδελφούς του, τονίζοντας ότι όσο περισσότερο αγιασμένους κληρικούς έχει η Εκκλησία, τόσο περισσότερο ευλογημένο είναι και το ποίμνιό της. Ευχαρίστησε επίσης τον πολυπληθή λαό για την παρουσία του υπογραμμίζοντας ότι η αληθινή σωτηρία του ανθρώπου βρίσκεται μόνο στο Θεό. Μάλιστα, εξέφρασε τη χαρά του για το λαό που εξακολουθεί να διαθέτει πίστη, αγάπη και φιλοπατρία, σημειώνοντας ότι αυτά πρέπει να συμπορεύονται, διότι τότε μόνον μεγαλύνεται μία κοινωνία και ένας λαός. Κάλεσε, επίσης, όλους να κρατούν τις παραδόσεις του τόπου, οι οποίες, όπως τόνισε, δεν περιορίζονται στα εξωτερικά στοιχεία, αλλά είναι πρωτίστως η παράδοση της πίστεως και του Θεού, καθώς και της πατρίδος.

Διαβάστε ακόμα