Μέ ἐκκλησιαστική λαμπρότητα τελέστηκαν τά ὀνομαστήρια τοῦ Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Χρυσοστόμου στόν πανηγυρίζοντα Ἱερό Ναό Ἁγ. Ἰωάννου Χρυσοστόμου Πρεβέζης. Τό ἑσπέρας τῆς Πέμπτης 12 Νοεμβρίου, παραμονή τῆς ἑορτῆς, στόν Ἑσπερινό χοροστάτησε ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ἄρτης κ. Καλλίνικος καί συγχοροστάτησαν ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Σκιάθου κ. Ἰωάννης, Ἀρχιγραμματεύς τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καί ὁ Ποιμενάρχης μας κ. Χρυσόστομος.
Στήν προσφώνησή του ὁ ἑορτάζων Σεβ. Πρεβέζης, ἀφοῦ εὐχαρίστησε τούς παρισταμένους ἀρχιερεῖς, ἀναφέρθηκε στό πρόσωπο τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὀποῖος διακρίθηκε ὄχι μόνο γιά τή ρητορική του δεινότητα, ὄχι μόνο γιά τίς συγγραφές του ἀλλά γιά τή βαθειά θεολογική του σκέψη, τή δύναμη τοῦ λόγου του, πού ἦταν ἱκανή ὄχι μόνο νά συγκινήσει ἀλλά καί νά μεταμορφώσει τούς ἀκροατές του.
Ἐν συνεχείᾳ τόν θεῖο λόγο κήρυξε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Σκοπέλου κ. Ἰωάννης, ὁ ὁποῖος ἀναφέρθηκε στή θεολογική σημασία τῶν ὑμνογραφικῶν εἰκόνων πού ἀποδίδονται στὀν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Χρυσόστομο, ἑστιάζοντας ἰδιαίτερα στόν χαρακτηρισμό του ὡς «χρυσοῦ σπόγγου», ὁ ὁποῖος ἀπομακρύνει ἀπό τήν ἀνθρώπινη καρδιά τήν ὑγρασία τῆς ἀπογοητεύσεως καί προσφέρει τή δροσιά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μέ ἀφορμή τήν εἰκόνα αὐτή, ἀνέλυσε τίς πνευματικές συνέπειες τῆς ἀπογοητεύσεως καί τῆς ἀπελπισίας, οἱ ὁποῖες ὁδηγοῦν τόν ἄνθρωπο στήν ἐσωστρέφεια, στήν ἀπομόνωση καί στήν ἀδυναμία ἀντιμετωπίσεως τῶν δυσκολιῶν τῆς καθημερινότητας. Τόνισε ὅτι ἡ ἀπογοήτευση συχνά γεννιέται ἀπό τήν ἐγωκεντρική ἐμπιστοσύνη τοῦ ἀνθρώπου στίς δικές του δυνάμεις, στά προσωπικά του σχέδια καί στίς ἐπιθυμίες του, χωρίς τήν ἀναφορά καί τήν ἐμπιστοσύνη στόν Θεό. Παρουσίασε, παράλληλα, τήν Ἐκκλησία ὡς θεραπευτήριο τῆς ἀνθρώπινης ψυχῆς, ὅπου ὁ Χριστός ὑποδέχεται τόν ἄνθρωπο ὄχι γιά νά τόν καταδικάσει, ἀλλά γιά νά τόν ἀναπαύσει καί νά τοῦ προσφέρει ἐλπίδα καί δύναμη. Ἰδιαίτερη ἀναφορά ἔκανε στήν Ἁγία Ὀλυμπιάδα καί στίς παρηγορητικές ἐπιστολές τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου πρός αὐτήν, μέσα ἀπό τίς ὁποῖες ἀναδεικνύεται ἡ ἀξία τῆς ὑπομονῆς, τοῦ θάρρους καί τῆς ἀκλόνητης ἐμπιστοσύνης στή θεία πρόνοια, ἀκόμη καί μέσα στίς πιό δύσκολες δοκιμασίες τῆς ζωῆς. Κατακλείοντας τήν ὁμιλία τοῦ εὐχήθηκε στόν Ποιμενάρχη μας ὁ Θεός νά τοῦ δίνει δύναμη καί νά εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος θά διώχνει τήν «ὑγρασία» τῆς ἀπογοήτευσης τῶν ἀνθρώπων καί νά τούς χαριτώνει μέ τήν δροσιά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Στό τέλος τοῦ Ἑσπερινοῦ ἐξετέθη ἀπότμημα ἱεροῦ λειψάνου τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου, ποῦ φυλάσσεται στόν ναό, γιά προσκύνηση ἀπό τούς πιστούς.
Τήν κυριώνυμη ἡμέρα τῆς ἑορτῆς χοροστάστησε στήν ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου καί προεξῆρχε τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ ἑορτάζων Σεβ. Μητροπολίτης μας.
Τόν θεῖο λόγο κήρυξε ὁ Πρωτοπρεσβύτερος Ἰωάννης Θήλυζας ὁ ὁποίος ἑστίασε στόν ὕμνο πού συνδέει τή μορφή τοῦ μεγάλου Ἱεράρχη μέ τόν Τίμιο Πρόδρομο καί τόν Προφήτη Ἠλία. Ἑρμηνεύοντας τούς σχετικούς ὑμνογραφικούς στίχους, ἀνέδειξε τίς κοινές πνευματικές ἀρετές τῶν τριῶν μορφῶν, ὅπως τήν ἀσκητικότητα, τήν ἐγκράτεια, τή νηστεία, τήν παρρησία καί τόν ἀκλόνητο ζῆλο γιά τήν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ. Ἰδιαίτερη ἀναφορά ἔκανε στήν ποιμαντική εὐθύνη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου, ὁ ὁποῖος, μέ θάρρος καί πνευματική δύναμη, ἀντιστάθηκε στήν αὐθαιρεσία τῆς κοσμικῆς ἐξουσίας, ὑπομένοντας διώξεις καί ἐξορία, χωρίς νά χάσει τήν ἐμπιστοσύνη του στόν Θεό, ὅπως χαρακτηριστικά ἀποτυπώνεται στά τελευταῖα του λόγια «Δόξα τῷ Θεῷ πάντων ἕνεκεν». Παράλληλα, ὑπογράμμισε ὅτι ἡ ἀσκητική ζωή καί ἡ θεολογική προσφορά τοῦ Ἁγίου εἶχαν ὡς ἐπίκεντρο τήν ἀγάπη καί τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, ἀναδεικνύοντας τόν ἀληθινό ποιμένα ὡς ἐκεῖνον πού συνδυάζει τόν λόγο μέ τήν προσωπική μαρτυρία καί τή θυσιαστική προσφορά. Ὁλοκληρώνοντας, ἀναφέρθηκε στήν προσωπικότητα καί τήν πολυετῆ ποιμαντική διακονία τοῦ ἑορτάζοντος Μητροπολίτου Νικοπόλεως καί Πρεβέζης κ. Χρυσοστόμου, ἐξαίροντας τήν πατρική παρουσία καί τή μέριμνά του γιά τόν κλῆρο καί τόν λαό τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας, εὐχόμενος ὑγεία, μακροημέρευση καί πλούσια πνευματική καρποφορία στήν ἀρχιερατική του διακονία.
Μετά τό πέρας τῶν Ἱερῶν Ἀκολουθιῶν ὁ Σεβ. ἑορτάζων Μητροπολίτης μας εὐχαρίστησε τούς Ἱερεῖς, τίς ἀρχές τοῦ τόπου καί τόν πιστό λαό γιά τήν τιμή νά παραστοῦν στήν ὀνομαστική του ἑορτή καί τίς εὐχές τους.
