Μέγα Απόδειπνο στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Βεργίνης
6 Μαρτίου 2020 Κοινοποιήστε

Μέγα Απόδειπνο στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Βεργίνης

Την Πέμπτη 5 Μαρτίου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στο Μέγα Απόδειπνο και κήρυξε το θείο λόγο στην Ιερά Μονή Αγίων Πάντων Βεργίνης

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ

«Ἐλπίζοντες εἰς σέ, μή ἀστοχή­σωμεν».

Ἀνάμεσα στίς πολλές ἱκεσίες πού ἀπευθύναμε ἀπόψε, ἀπευθύναμε καί αὐτήν πού προανέφερα πρός τήν Παναγία Μητέρα τοῦ Κυρίου καί μητέρα ὅλων τῶν εὐσεβῶν χριστιανῶν καί ἰδιαιτέρως τῶν μο­­ναχῶν. 

Τῆς εἴπαμε ὅτι τήν ἐμπι­στευ­ό­με­θα, ὅτι ἐλπίζουμε στή βοή­θεια καί στή μεσιτεία της, στήν προστασία καί τή χάρη της, ὥστε νά μήν ἀστο­χήσουμε στήν προ­σπά­­­θειά μας, νά μήν ἀποτύχουμε στόν σκοπό πού θέσαμε ξεκινώ­ντας πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες τό μέ­γα πέλαγος τῆς Ἁγίας καί Μεγά­λης Τεσσαρακοστῆς καί κατερχόμενοι στό στάδιο τῶν ἀρετῶν γιά νά ἀγωνισθοῦμε τόν καλό ἀγώνα τῆς εὐσεβείας καί τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς.

«Ἐλπίζοντες εἰς σέ, μή ἀστοχή­σω­­μεν».

Κάθε ἄνθρωπος πού ἀρχίζει μία προσπάθεια, κάθε ἀθλήτης πού ἀρ­­χίζει ἕναν ἀγώνα, ἐλπίζει. Ἐλ­πί­ζει στήν ἐπιτυχία τῆς προσπα­θείας του καί στή νίκη του στόν ἀγώνα, διότι διαφορετικά δέν θά εἶχε νόη­μα οὔτε νά προσπαθήσει οὔτε νά ἀγωνισθεῖ. 

Τό ἴδιο ἀκριβῶς συμ­βαίνει καί μέ τόν πνευματικό ἀγώ­να. Ὅλοι ἐμεῖς πού ἀρχίσαμε τόν ἀγώ­να τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσ­σαρακο­στῆς, τόν ἀγώνα τῆς νηστείας καί τῆς ἐγκρα­τείας, τῆς μετανοίας καί καθάρσεως, ἔχουμε μία ἐλπίδα. Τήν ἐλπίδα ὅτι, παρόλη τή δυ­σκο­λία τοῦ ἐγχειρήματος, πα­­ρόλες τίς προσπάθειες πού κα­ταβάλλει ὁ ἐχθρός τῆς ψυχῆς μας, ὁ διάβολος, γιά νά ἀνακόψει τήν προσπάθειά μας, γιά νά μᾶς δη­μιουρ­γήσει ἐμ­πόδια, γιά νά μᾶς πα­ρασύρει στή νω­θρότητα καί τή ραθυμία, γιά νά μᾶς δοκιμάσει μέ κάθε εἴδους πει­ρασμούς, θά ὁλοκληρώσουμε τήν προσπά­θειά μας, θά ἀξιω­θοῦμε μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ «τόν ἀγῶνα τόν καλόν ἀγωνίσα­σθαι, τόν δρόμον τῆς νηστείας ἐκτε­­λέ­σαι» καί «τάς κεφαλάς τῶν ἀο­ρά­των δρακόντων συνθλᾶσαι», ὅπως ζητοῦμε μέ τήν κατα­λη­κτή­ρια εὐχή τῆς θείας Λει­τουρ­γίας τῶν Προηγιασμένων τι­μίων Δώ­ρων ἀπό τόν Θεό, ὥστε νά καθάρουμε τίς ψυ­χές μας καί νά ἑορτάσουμε τή με­γάλη ἑορτή τῆς λαμπροφόρου Ἀναστά­σεως τοῦ Κυ­ρίου μας, συ­να­νιστά­μενοι καί ἐμεῖς μαζί του, θρι­αμ­βευτές καί νι­κητές τῶν πα­θῶν καί τῶν ἀδυνα­μιῶν μας.

Καί ἡ ἐλπίδα μας αὐτή, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ τήν κινητήριο δύναμη τῆς προσπαθείας μας, δέν βασίζε­ται στίς δικές μας δυνάμεις, οὔτε στή πεποίθηση πού ἔχουμε γιά τόν ἑαυτό μας, ἀλλά βασίζεται στή χά­ρη καί τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ. Βα­σίζεται στή χάρη καί στίς πρε­σβεῖ­ες τῆς Κυρίας Θεοτόκου καί τῶν ἁγίων μας. Διότι, ἐάν ἐμπι­στευ­θοῦμε τίς δικές μας δυνάμεις, δέν θά ἐπιτύχουμε τόν σκοπό μας, για­τί ἐκεῖνος πού πιστεύει στόν ἑαυτό του, ἐκεῖνος πού νομίζει ὅτι μπο­ρεῖ μόνος του νά τά καταφέ­ρει, βρίσκεται περισσότερο ἐκτε­θει­μέ­νος στίς μεθοδεῖες τοῦ διαβό­λου καί μακριά ἀπό τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος τήν δίδει στούς ταπει­νούς καί σέ ὅσους μέ ταπείνωση τήν ἐκζη­τοῦν.

Γι᾽ αὐτό καί ἐμεῖς ἀπόψε ἱκετεύ­σαμε μέ τούς λόγους τοῦ ἱεροῦ ὑμνο­γράφου τή βοήθεια τῆς Ὑπε­ρα­γίας Θεοτόκου στόν πνευματικό μας ἀγώνα, ὁμολογώντας συγχρό­νως καί τήν πίστη μας ὅτι μέ τή δική της βοήθεια δέν θά ἀστοχή­σουμε στήν προσπάθειά μας.

«Ἐλπίζοντες εἰς σέ, μή ἀστοχή­σωμεν», τῆς εἴπαμε. Καί εἶναι ση­μαντικό καί ἀπαραίτητο νά μήν πα­ρακαλοῦμε ἁπλῶς τήν Παναγία μας νά μᾶς βοηθήσει ἤ νά πρε­σβεύει γιά ἐμᾶς, ἀλλά νά πιστεύ­ουμε βαθειά ὅτι μπο­ρεῖ νά τό κά­νει καί θά τό κά­νει γιά μᾶς, ἀφοῦ ἐμεῖς στηρί­ζουμε σέ Αὐτήν τή στοργική μητέρα μας, τήν ἐλπίδα μας. 

Καί ὅσο περισσότερο τό πι­στεύ­ουμε καί τῆς τό ἐκφράζουμε, καί ὅσο περισσότερο ἐπικαλού­με­θα τή χάρη της, τόσο περισσότερο θά ἀντα­ποκρίνεται ἡ Παναγία μας στό αἴτημά μας καί μᾶς κα­θοδηγεῖ στόν δρόμο τῆς σωτη­ρί­ας. 

Τό ἀποδεικνύει αὐτό ἡ ζωή τῶν ἁγίων μας, μέ πρῶτον τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ, στό  αἴ­τημα τοῦ ὁποίου νά τοῦ φωτίσει τό σκό­τος ἀνταπαοκρίθηκε ἡ Ὑπε­ραγία Θεοτόκος μέ τόσο ἄμεσο καί συγ­κλο­νιστικό τρόπο, στέλ­νοντας τόν ἠγαπημένο μαθητή τοῦ Υἱοῦ της, τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Θεολόγο, νά τόν διαβεβαιώσει γιά τή διαρκῆ προστασία της.

Γι᾽ αὐτό καί ἐμεῖς ἄς ἐπαναλαμ­βάνουμε καθημερινά καί μέ ἐπι­μο­νή αὐτήν τήν ἱκεσία πρός τήν Κυ­ρία Θεοτόκο, ἰδιαιτέρως κατά τήν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, μέ τήν πίστη καί τή βεβαιότητά μας ὅτι «δύναται ὅσα καί βούλεται» καί θά βοη­θή­σει καί ἐμᾶς ὥστε νά μήν ἀστο­χήσουμε στήν προσπάθεια μας. Ἀρ­κεῖ καί ἐμεῖς νά ἀγωνιζό­μεθα μέ ὅλη μας τήν ψυχή καί μέ ὅλη μας τή δύναμη νά ἀκολου­θοῦμε μέ ταπείνωση τίς ἐντολές τοῦ Υἱοῦ της.

Εκτύπωση