Μαρούσι | Σπύρος Παπαγεωργίου
Την ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Οσίου Αθανασίου του νέου (Χαμακιώτη) εορτάζει και πανηγυρίζει η Ιερά Μητρόπολη Κηφισίας, Αμαρουσίου Ωρωπού και Μαραθώνος και το Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο της Παναγίας Νεραντζιωτίσσης όπου διακόνησε ως εφημέριος για 32 έτη (1935-1963) ο Όσιος Αθανάσιος.
Λίγο πριν την έναρξη του Εσπερινού πραγματοποιήθηκε η υποδοχή της Τιμίας Κάρας του Οσίου Αθανασίου του νέου από την Ι. Μονή Φανερωμένης Ροδοπόλεως.
Στον πανηγυρικό εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής & Κονίτσης κ. Αλέξιος τον οποίον παρουσίασε ο οικείος Ιεράρχης, Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος κ. Κύριλλος και του ευχήθηκε να έχει μακρόχρονη, καλλικαρπη και άλυπη αρχιερατεία στην ακριτική Μητρόπολη όπου θα κληθεί να διακονήσει.
Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός της ανακομιδής των ιερών λειψάνων που συνέβη στις 23 Οκτωβρίου του 2014, πολλά χρόνια πριν ανακηρυχτεί επίσημα ο Άγιος.
Ο νέος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως ευχαρίστησε για την πρόσκληση να προστεί στον αποψινό Πανηγυρικό Εσπερινό και αναφέρθηκε στο πρόσωπο του Οσίου Αθανασίου λέγοντας ότι “ήταν ένας άνθρωπος που είχε μια εντελώς άλλη προσέγγιση στο θέμα της πίστης. Για εκείνον η πίστη δεν είναι αυτό που καταλαβαίνει ο εκοσμικευμένος χριστιανός του σήμερα. Ένα σύνολο αληθειών που πρέπει να το ακολουθήσω, να το παραδεχθώ και βάσει αυτού να πορευτώ στη ζωή μου. Ήταν κάτι πολύ βαθύτερο και ουσιαστικότερο. κατά τον κλασικό ορισμό του Αποστόλου Παύλου, «πίστις ἐστίν ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Εβρ. ια΄ 1). Στην Ορθόδοξη Εκκλησία όλες οι εορτές είναι ή πρόσωπα ή γεγονότα. Είτε Δεσποτικές, είτε θεομητορικές ή πρόσωπα ή γεονότα. Δεν εορτάζουμε ιδέες, δεν αναπτύσουμε θεωρίες. Η δική μας πίστη είναι υποθεση σεσαρκωμένων μεγεθών”.
Η πίστη δεν είναι κάτι θεωρητικό. Για αυτό και ο Χριστιανισμός δεν είναι μια θεωρία ή μια ιδεολογία αλλά είναι υπόθεση της ίδια της ζωής του καθενός από εμάς. Η πίστη σύμφωνα με τους Πατέρες χωρίζεται στην πίστη εξ ακοής και στην πίστη εκ θεωρίας. Εξ’ ακοής σημαίνει ότι κάποιος μιλήσε για αυτήν και κάπως πορευτήκαμε στα πρώτα βήματά μας. Είναι καλή, αλλά δεν είναι η τελεία πίστη. Ο Όσιος Αθανάσιος προχώρησε στην πίστη εκ θεωρίας, στο προσωπικό βίωμα και στην εμπειρία του ως λειτουργός του θυσιαστηρίου. Και ακριβώς επειδή είχε αυτή την καρδιακή σχέση με τον Χριστό, μπορούσε να στηρίζει την διακονία του στη λατρεία του Θεού, στην Αγία Τράπεζα, αλλά και έξω στην διακονία των ανθρώπων και αυτών που είχαν την ευλογία να μένουν σε αυτή την περιοχή. Σε αυτούς λοιπόν τους δύο αξονες στηρίχτηκε μέχρι το τέλος της ζωης του. Λατρεία του ανθρώπου και διακονία του ανθρώπου. Γιατί ακριβώς ο άνθρωπος δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρά εικόνα του Θεού. Έτσι καταλαβαίνουμε κι εμείς ότι εμμένοντας στην παράδοση της Εκκλησίας μπορούμε μέσα από τα βήματα και την εμπειρία των Αγίων ανθρώπων, να βαδίσουμε σ’ ένα δρόμο με ασφάλεια χωρίς να αυτοσχεδιάζουμε, χωρίς να προβάλλουμε τις δικές μας επιθυμίες και τα δικά μας “θέλω”. Αλλά υπακούοντας στην καθολική εμπειρία της Εκκλησίας. Αυτό έπραξε με πιστότητα ο Άγιος Αθανάσιος ο νέος. Υπερέβη την λογική του και έζησε το υπέρλογο.
Τους ύμνους απέδωσε θαυμάσια βυζαντινός χορωδία υπό την διεύθυνση του κ. Βασίλη Παπαγεωργίου.
Αύριο το πρωί θα τελεστεί Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου Κηφισίας κ. Κυρίλλου.
