Στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίων Πάντων Καλλιθέας ιερούργησε σήμερα το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου Ωρωπού & Μαραθώνος κ. Κύριλλος, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 100 χρόνια από τη θεμελίωση του ναού.
Τον πλαισίωσαν οι εφημέριοι του Ναού και ο Αρχιδιάκονος π. Νεκτάριος Χονδρογιάννης. Ήδη από χθες στο Ναό εκτίθετο προς προσκύνηση η τίμια κάρα του Αγίου Αθανασίου του Χαμακιώτη, ενός Αγίου που από το 1936 έως το 1963 διακονούσε ως εφημέριος στην Παναγία τη Νερατζιώτισσα στο Μαρούσι και στη συνέχεια συνέστησε την Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Ροδοπόλεως όπου και εκοιμήθη εκοιμήθη εν Κυρίω στις 17 Αυγούστου του 1967, 76 ετών, πλήρης ημερών και καλών έργων.
Στο κήρυγμα του ο Σεβασμιώτατος κ. Κύριλλος τόνισε πως “Η σημερινή παραβολή, αγαπητοί μου χριστιανοί, αποκαλύπτει τη βαθύτερη φύση της αμαρτίας που είναι η ανταρσία του ανθρώπου και η τελική παραπλάνησή του. Υπάρχει μια περίεργη σύγχυση και σκληρότητα στην αίτηση του νεωτέρου γιου. Ζητάει κάτι που πριν από το θάνατο του πατέρα του δεν εδικαιούτο. Λες και γι’ αυτόν είναι ήδη νεκρός. Στον παραλογισμό αυτό τα πράγματα έχουν χάσει τις ορθές σχέσεις και αναλογίες τους.
Έτσι και σήμερα εμείς, όπως ο νεότερος γιος κατ’ αναλογίαν παραθεωρούμε τις εντολές του Θεού, τις παρουσιάζουμε σαν βαριές αλυσίδες, τη θαλπωρή και την ειρήνη της χριστιανικής ζωής ανάξιες λόγου, παρωχημένες άλλων εποχών. Το κυριότερο όμως, καταστρέφουμε την προσωπική σχέση του Θεού-Πατέρα. Ο άνθρωπος σήμερα απαιτεί από Εκείνον ότι μπορεί να πάρει, υγεία, δύναμη, δημιουργικότητα, απόλυτη ελευθερία, για να τα χρησιμοποιήσει μακριά Του, έξω από την εκκλησία που είναι το πατρικό σπίτι, με δικά του κριτήρια. Δεν θέλει «πάρε-δώσε» με τον πατέρα, την πατρική οικία, δηλαδή την εκκλησία. Λες κι Αυτός από τον οποίο πήρε τα αγαθά, να μην υπάρχει πια.
Ο πυρήνας της αμαρτίας είναι το σπάσιμο της προσωπικής επαφής με το Θεό, η περιφρονητική εκμετάλλευση της αγάπης Του. Θέλω τα πλούτη Σου. Δεν θέλω εσένα θέλω τα αγαθά σου όχι το πρόσωπο Σου, Θεέ. Κάθε πλήγμα κατόπιν στις ανθρώπινες σχέσεις είναι συνέχεια μετά και αποτέλεσμα του αφετηριακού αυτού τραυματισμού της αγάπης. Αργότερα οι φίλοι του θα τον εγκαταλείψουν. Θα του φερθούν όπως φέρθηκε στον πατέρα θα τον εγκαταλείψουν πλήρως. «Θέλουμε τα πλούτη σου όχι εσένα». Η γεύσις της χωρίς αγάπης μοναξιάς είναι πιο σκληρή και από την στέρηση της τροφής, τα ξυλοκέρατα. Μέχρι τότε ο νεότερος γιος ήταν «εκτός εαυτού».
Η διάσπαση της προσωπικότητας, η τρέλα της ασυδοσίας σε ποικίλες μορφές, συμπορεύεται με την αμαρτία. Και σήμερα ειδικά στην εποχή μας, ανταρσίας κατά του Θεού, γίνεται η χαρακτηριστικότερη όψις της ανθρώπινης ζωής.
Την τραγικότητα της καταστάσεως όμως αυτής αποκαλύπτει η παραβολή μ’ ένα ήρεμο τόνο «εις εαυτόν δε ελθών». Είναι κάτι ελπιδοφόρο σ’ αυτήν την κατάσταση. Αποτελεί μια ιδιότυπη «φιλοφρόνηση» στον παραπλανημένο άνθρωπο της εποχής μας. Ο Χριστός μας βλέπει «εκτός εαυτού», όχι όμως οριστικά εξαχρειωμένους. Έχουμε τα περιθώρια να ξεπεράσουμε το κύκλωμα της παραφροσύνης που ζούμε και οι ίδιοι δημιουργήσαμε με τον εγωισμό μας.
Κατέληξε καλώντας τους πιστούς “Να ξαναβρούμε τον πραγματικό εαυτό μας ξαναβρίσκοντας την σχέση μας με τον Θεό Πατέρα. Η πρώτη λέξις της ομολογίας του επανορθώνει την τραυματισμένη σχέση αμοιβαίας αγάπης, «πάτερ ήμαρτον» Μια υπέρβασις της ανθρώπινης εγωπάθειας και σχιζοφρένειας, της εσωτερικής διασπάσεως του ανθρώπου είναι η μετάνοια. Το τραγικό όμως είναι ότι πολλοί άνθρωποι ακολουθούν τον νεότερο γιο μέχρι το στάδιο της εξαχρείωσης στο χοιροστάσιο και ναρκώνουν μέσα τους ασήμαντα προσχήματα, την επιθυμία του γυρισμού. Και ο πατέρας χωρίς κανένα υπαινιγμό για το παρελθόν, πλουσιοπάροχα του τα δίνει όλα, στολήν την πρώτην, δαχτυλίδι, υποδήματα. Είναι τραγικό αδελφοί και παρανοϊκό, ό,τι και έχουμε διαπράξει στην αμαρτία, με έναν τέτοιο Πατέρα Θεό, ελεήμονα και σπλαχνικό, που μας περιμένει με ανοιχτή την αγκαλιά Του, εμείς περιφρονητικά να Τον αποφεύγουμε τρέχοντας μακριά Του.
Η εκκλησία λοιπόν μέσα από την μετάνοια, μας καλεί να έλθουμε «εις εαυτούς» και αν πέσουμε στην αγκαλιά και την αγάπη του Θεού.
Προ του Δι ευχών ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ναού για την πρόσκληση καί βέβαια τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο για την άδεια να ιερουργήσει εντός των ορίων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών.
Μετά την Θεία Λειτουργία ο Μητροπολίτης Κηφισίας μίλησε στο εκκλησίασμα πιο λεπτομερώς για την οσία βιωτή του ταπεινου ιερέα του Αμαρουσίου και τελούσε ανεπανάληπτες, όπως χαρακτηρίζονται από πολλούς που τον έζησαν, Θείες Λειτουργίες και Ακολουθίες.
