Του Αρχιμ. Φιλίππου Χαμαργιά
Όλοι σχεδόν οι κληρικοί, από τα νεανικά μας χρόνια, πριν ακόμα ενδυθούμε το τίμιο ράσο, έχουμε κάποια πρότυπα κληρικών, οι οποίοι εμπνέουν και διδάσκουν με το παράδειγμά τους.
Έτσι και ο γράφων αυτές τις γραμμές, στα πρώτα βήματά του μέσα στην Εκκλησία γνώρισε κληρικούς που αποτέλεσαν παραδείγματα και πρότυπα στη ζωή του.
Ανάμεσα σε αυτά τα πρότυπα ξεχωρίζω τον κληρικό – φίλο – αδελφό και μέχρι σήμερα μεθ’ ημών π. Γεράσιμο Πετρολέκα. Τον κληρικό εκείνο που γνώρισα στα πρώτα χρόνια της ιερατικής πορείας μου, μέσα από την ισάδελφο κοινή μας φιλία με τον νυν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεο. Από την πρώτη κιόλας στιγμή της γνωριμίας μας, ο π. Γεράσιμος έγινε φίλος και αδελφός. Κοινές σκέψεις, κοινοί προβληματισμοί, κοινή αγάπη για την Μητέρα και Τροφό μας Εκκλησία. Και αυτή η κοινή πορεία έμελλε να περατωθεί σήμερα, πάλι σε μια κοινή θέση, στην πόλη της Καλαμάτας, η οποία τον φιλοξένησε κατά το διάστημα της δοκιμασίας και της ασθενείας του.
Σκέφτομαι τι να γράψω για τον Γεράσιμο που λίγο ως πολύ σύμπασα η Εκκλησία της Ελλάδος γνώριζε την ιερατική του πορεία και εμπειρία.
Να γράψω ότι “ η δρύς έπεσε”; Μα…. Άνθρωποι σαν τον Γεράσιμο δεν πέφτουν εύκολα και ο Γεράσιμος δεν έπεσε ποτέ. Πάντα στεκόταν αγέρωχος, με ένα παράστημα και μια ιεροπρέπεια κατά τις Ακολουθίες, που σε καθήλωνε!!!
Να γράψω ότι “ο λέων εκοιμήθη”; Μα…. ο Γεράσιμος δεν “πιάστηκε ποτέ στον ύπνο”. Πάντα ήταν άγρυπνος και ετοιμοπόλεμος σε όποια διακονία τον κάλεσε η Εκκλησία. Από τα νεανικά του χρόνια στο Περιβόλι της Παναγίας, μέχρι την ανεμόεσσα Λήμνο αλλά και την ιδιαιτέρα πατρίδα του, την Λακωνία, δίπλα στον Αδάμαντα της Ιεραρχίας Σεβ. Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιο.
Να γράψω ότι “ο φίλος κεκοίμηται”; Μα… ο Γεράσιμος ήταν ο ακοίμητος λύχνος στην Παράδοση και την Λειτουργική ζωή της Εκκλησίας και καύχημα Της. Και σαν ακοίμητο λύχνο της Ορθόδοξης Παράδοσης τον τίμησε η Σεπτή Κορυφή της Ορθοδοξίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, με το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου.
Οι σκέψεις ανάμικτες και ποικίλες. Παλεύει η λύπη κατ’ άνθρωπον με την χαρά της Αναστάσεως.
Ένα μόνο είναι σίγουρο. Ότι ο π. Γεράσιμος, θα παραμείνει αλησμόνητος και παράδειγμα προς μίμηση σε πολλούς αδελφούς κληρικούς και συλλειτουργούς.
Οι Μολάοι, η Καστροπολιτεία του Μυστρά, η βραχοπολιτεία της Μονεμβασίας, η Ιερά Μονή των Αγίων Τεσσαράκοντα, η νήσος Λήμνος και η Ιερά Μονή Ξενοφώντος, από την οποία ξεκίνησε και στην οποία θα αναπαυθεί, θα γράφουν με χρυσά γράμματα την πορεία και την προσφορά του.
Πατέρα, φίλε και αδελφέ….αντίο.
Ο σός Φίλιππος
