Άνω Ιλίσια – Σπύρος Παπαγεωργίου
Μέσα στο κατανυκτικό κλίμα της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής τελέστηκε σήμερα Ε’ Κυριακή των Νηστειών ο κοινός Κατανυκτικός Εσπερινός, των ενοριακών ναών και των ιερών παρεκκλησίων της ΙΒ΄Αρχιεπισκοπικής Περιφερείας, στον Ιερό Ναό Αγίας Μαρίνας Άνω Ιλισίων.
Στον Εσπερινό προέστη ο Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών Θεοφ. Επίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Βαρνάβας, συμπαραστατούμενος από τον Αρχιερατικό Επίτροπο της ΙΒ’ Περιφέρειας Πρωτοπρ. Χαράλαμπο Πανόπουλο, τον Προϊστάμενο του Ιερού Ναού πρωτ. Κωνσταντίνο Καραϊσαρίδη, και τη συμμετοχή πάντων των ιερέων, των ιεροψαλτών καί των πιστών της περιοχής Ζωγράφου και Ιλισίων.
Να τονιστεί ότι η ακολουθία αυτή, αποτελεί πλέον παράδοση καθώς ο κοινός Κατανυκτικός Εσπερινός γίνεται για δέκατη έκτη χρονιά.
Στον κατανυκτικό εσπερινό έψαλε ο χορός ψαλτών της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής του Ιερού Ναού Αγίας Μαρίνης Άνω Ιλισίων «Ιλισιώτες Ψάλτες» υπό τη διεύθυνση του Καθηγητού κ. Γρηγορίου Αναστασίου, Διευθυντή του Ιδρύματος Βυζαντινής Μουσικολογίας του ΕΚΠΑ.
Στην ομιλία του ο Θεοφιλέστατος κ. Βαρνάβας αναφέρθηκε στο ιδιόμελο των αποστίχων του εσπερινού “Θαυμαστὴ τοῦ Σωτῆρος, ἡ δι’ ἡμᾶς φιλάνθρωπος γνώμη· τῶν μελλόντων γὰρ τὴν γνῶσιν, ὡς παρόντων κεκτημένος, τοῦ Λαζάρου καὶ τοῦ Πλουσίου, τὸν βίον ἐστηλίτευσε·
Όπως είπε χαρακτηριστικά “το τροπάριο αυτό αναφέρεται σε μία πολύ γνωστή παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου. Μάλιστα στην αρχαία Εκκλησία αναγινώσκετο σήμερα, Ε’ Κυριακή των Νηστειών.
“Το πάθημα του άφρωνος πλουσίου που μεριμνούσε για το τι πρέπει να κάνει προκειμένου να μη χάσει τίποτα από τη συνεχώς αυξανόμενη περιουσία του, ενώ το ίδιο βράδυ επρόκειτο να χάσει την ίδια τη ζωή του, πρέπει να μας παραδειγματίσει. Ο Κύριός μας με αυτή την παραβολή θέλει να μας διδάξει σε μια εποχή όπως η δική μας σήμερα, που η ανάπαυση, η κατανάλωση, η απόλαυση είναι τα ορόσημα και οι αξίες της ζωής. Είναι μεγάλη ανοησία να δίνουμε πρωτεύουσα σημασία στα ρέοντα και βέβαια να αγνοούμε και να παραμελούμε τα μένοντα.
“Ο Κύριος όμως δεν κατηγορεί ποτέ τον πλούτο, αλλά την μέριμνα που κυριεύει τον άνθρωπο καθώς αγχώνεται για την αύξηση των αγαθών του και καθώς βέβαια προβληματίζεται, τι θα κάνει με αυτά τα αγαθά. Και αν δεν τα έχουμε, πώς θα ζήσουμε; Σε ένα βαθμό πρέπει να μας αφορά και αυτό γιατι τα βιωτικά μας πρέπει να τα οικονομούμε, αλλά, πρέπει να γίνει πρωταρχική μας μέριμνα;
“Ο Κύριος λοιπόν καλεί τους ανθρώπους να αποκτήσουν μια ευλογημένη μέριμνα. Να εγκαταλείψουν τη δολοφονική μέριμνα, η οποία σκοτώνει και ευτελίζει και να ασχοληθούν με τη συσσώρευση πνευματικών αγαθών που αναζωογονούν, ισορροπούν και αναπαύουν”.
Σε άλλο σημείο ο Θεοφιλέστατος κ. Βαρνάβας τόνισε ότι “πρέπει να θυμόμαστε, πρώτον ότι είμαστε παροδικοί στη γη. Ο πιστός που θέλει να γίνει πνευματικά πλούσιος, δε λησμονεί ότι είναι θνητός. Ο παρόν βίος είναι ένα χρονόμετρο το οποίο μηδενίζεται. Κάθε λεπτό που περνά μας φέρνει πιο κοντά στο θάνατο. Η μνήμη του θανάτου βέβαια δεν πρέπει να μας καταθλίβει, αλλά να μας βοηθάει να καταλαβαίνουμε πόσο σύντομη είναι η ζωή μας και να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή. Η ζωή μας είναι σύντομη και πρέπει να τη χαιρόμαστε χωρίς βέβαια να αμαρτάνουμε. Η μνήμη του θανάτου, λοιπόν, γίνεται αντιστάθμισμα στις ανοησίες της καθημερινότητας. Μας θυμίζει ότι είναι ανοησία να μεριμνούμε μόνο για τα πρόσκαιρα και για κάτι δηλαδή που δεν αντέχει στο θάνατο. Με τη μνήμη του θανάτου ελευθερώνεται ο άνθρωπος από την αγωνία για το μέλλον. Και χαίρεται το τώρα, διότι αυτό είναι το μεγάλο μυστικό της χαράς. Και βέβαια αποκτά και γαλήνη και εσωτερική ηρεμία και στωικότητα και αντοχή στα χτυπήματα που καθημερινά δέχεται. Διαπιστώνει ότι τίποτα δεν μπορεί αληθινά να τον βλάψει. Ο θάνατος δεν είναι για μας στο τέλος”.
Επεσήμανε ότι “αν θέλουμε να μην ομοιάζουμε με τον πλούσιο αλλά με τον φτωχό Λάζαρο να θυμόμαστε ότι είμαστε φθαρτοί και παροδικοί. Επίσης αυτός που μπορεί να γίνει κατά Θεόν πλούσιος είναι αυτός ο οποίος αποκτά μια ωραία μέριμνα. Κατανοεί ο άνθρωπος ότι η περιουσία δεν μπορεί να είναι ο πραγματικός πλούτος. Τα υπάρχοντα τα κοσμικά τα φθείρει ο χρόνος. Ατόφια μένει μόνο η αγάπη. Και στο τέλος του απολογισμού μας πρέπει να δούμε πόσο αγάπη δώσαμε”.
Έκλεισε ευχόμενος να καλλιεργήσουμε αρετές όπως η σωφροσύνη, η ταπείνωση και η υπομονή.
Ευχήθηκε δε σε κλήρο και πιστούς Καλή Ανάσταση μεταφέροντας τις ευχές του Μακαριωτάτου κ. Ιερωνύμου
Εκ μέρους των ιερέων ο Αρχιερατικός Επίτροπος της ΙΒ΄ Αρχ. Περιφερείας Πρωτοπ. Χαράλαμπος Πανόπουλος εξέφρασε την χαρά και την ευγνωμοσύνη όλων για την παρουσία του Πρωτοσυγκέλλου στην σημερινή ακολουθία με το αξίωμα του Επισκόπου πλέον και εις ανάμνησιν του σημερινού εσπερινού του προσέφερε εκ μέρους της ΙΒ΄ Αρχ. Περιφερείας μία ποιμαντορική ράβδο με την ευχή να παραμείνει ταπεινός και απλός στην καρδιά.
