Του Παντελή Λεβάκου, υπ. Δρ., Τμήμα Θεολογίας ΕΚΠΑ
«Καὶ εὐλόγησεν ὁ Θεός, τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην· τοῦτο γάρ ἐστι τὸ εὐλογημένον Σάββατον». Η ύψωση του Δεσπότη στον Τίμιο Σταυρό κατά την Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδή την έκτη ημέρα της εβδομάδος, δεν ήταν το τέλος της Θείας Οικονομίας αλλά το σημείο επαναδημιουργίας της ανθρωπότητας. Την έκτη ημέρα της Δημιουργίας ο Τριαδικός Θεός έπλασε τον άνθρωπο, την έκτη ημέρα της εβδομάδος οι Πρωτόπλαστοι αμάρτησαν ενώπιον του Θεού παραβαίνοντας την εντολή Του, την έκτη ημέρα της Μεγάλης Εβδομάδος ο Λόγος θεραπεύει την τραυματισμένη φύση του Αδάμ από την αμαρτία και τον θάνατο.
Μετά την έκτη ημέρα, ακολουθεί το Σάββατο, δηλαδή η «έβδομη ημέρα» της Δημιουργίας κατά την οποία ο Θεός αναπαύθηκε από τα έργα Του. Αντίστοιχα, το Μεγάλο Σάββατο ο Δεσπότης αναπαύθηκε σωματικά στον επίγειο τάφο Του, στο καινό και κενό μνημείο. Η επαναδημιουργία του Αδάμ ήταν γεγονός· το Δεσποτικό Πάθος θεράπευσε την ανθρώπινη αδυναμία, αφού προηγουμένως η ανθρωπότητα ξέσπασε το μένος της επάνω στον Δημιουργό της. Τώρα ακολουθεί η «ανάπαυση», δηλαδή το Μέγα και ευλογημένο Σάββατο όπου ο Δημιουργός συντρίβει ολοκληρωτικά τον διάβολο και ελευθερώνει τις ψυχές των κεκοιμημένων από την σκλαβιά του Άδη.
«Αὕτη ἐστίν ἡ τῆς καταπαύσεως ἡμέρα, ἐν ᾗ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὁ Μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, διὰ τῆς κατὰ τὸν θάνατον οἰκονομίας, τῇ σαρκὶ σαββατίσας». Ο Υιός και Λόγος του Θεού κατέρχεται στον Άδη ώστε να ελευθερώσει τις ψυχές των νεκρών, αλλά κυρίως για να μας χαρίσει την αιώνια ζωή. Εμείς, ήδη βιώνουμε τα παραπάνω, εντός της λατρευτικής ζωής της Εκκλησίας. Βιώνουμε την παρουσία του Κυρίου στη ζωή μας, το σύνολο της ζωής μας αποτελεί την «έκτη ημέρα», ενώ ο σωματικός θάνατος είναι το δικό μας «ευλογημένο Σάββατο», όταν και θα αναπαυθούμε από τα έργα μας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ζωή μας βιώνουμε και κάτι ακόμα, το οποίο δεν είναι άλλο από την Ανάσταση του Κυρίου!
Η Ανάσταση του Δεσπότη Χριστού είναι η επάνοδος του Θεανθρώπου ως Νικητή στη ζωή και το σαφές μήνυμα ότι μόνο Αυτός αποτελεί τον κύριο και απόλυτο εξουσιαστή της Ζωής και του Θανάτου. Αυτός είναι η πηγή της Ζωής, Αυτός νίκησε την εξουσία του διαβόλου στον κόσμο, Αυτός χάρισε νέο περιεχόμενο στη ζωή και την ύπαρξή μας. Αυτή την Ανάσταση του Κυρίου βιώνουμε κάθε Κυριακή στη Θεία Λειτουργία· αλλά, η σημερινή Κυριακή δεν είναι μία απλή ημέρα. Είναι η αναδημιουργία του ανθρώπου, είναι η ημέρα της επανόδου στην Ουράνια Βασιλεία, είναι η ημέρα που ο άνθρωπος ενδύεται με την αφθαρσία και την βεβαιότητα ότι ο θάνατος δεν είναι ο φοβερός και ανίκητος εχθρός.
Κατά το ευλογημένο Μεγάλο Σάββατο ο Άδης, δηλαδή ο διάβολος, ομολόγησε πως «δεν ήταν προς το συμφέρον μου να μην δεχθώ Εκείνον ο οποίος γεννήθηκε από την Μαρία. Όταν Αυτός ήλθε σε εμένα διέλυσε την εξουσία μου, συνέτριψε τις χάλκινες πύλες και ανέστησε τις ψυχές τις οποίες είχα αιχμαλωτίσει επειδή είναι ο Θεός». Η Ανάσταση του Κυρίου μας δίνει την ευκαιρία να γίνουμε κοινωνοί της Βασιλείας Του, όχι εθιμοτυπικά αλλά καρδιακά. Η μετοχή στην Ανάσταση σημαίνει την υιοθέτηση της βεβαιότητας πως πιστεύουμε ακράδαντα και καρδιακά στη δική μας Ανάσταση, μακριά από υπερβολές και ελλείψεις.
Η Εκκλησία μας προσκαλεί να μην εξαντλήσουμε την παρουσία μας στην Ανάσταση και τη χαρά του Θεού στο τρίτο «Χριστὸς Ἀνέστη» και έπειτα να φύγουμε ως καταδιωκόμενοι. Η συμμετοχή στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία και η προσέλευση στο Ποτήριο της Ζωής καθιστά ολοκληρωμένη τη χαρά και την Αναστάσιμη ευλογία. Ας μην μείνουμε προσκολλημένοι στην παρουσία των λαμπάδων και των αυγών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ας το ξεπεράσουμε έστω για μία φορά ώστε με την καρδιά μας να συναισθανθούμε ότι η ζωή μας απέκτησε νέο περιεχόμενο και σκοπό χάρη στη θυσία του Θεανθρώπου. Άλλωστε, η σιωπή είναι ο καλύτερος τρόπος για τη βίωση ακόμα και του ιδίου του γεγονότος της Αναστάσεως, Αμήν!
