Την Κυριακή 19 Ιουλίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Τιμόθεος χοροστάτησε στην ακολουθία του Όρθρου και τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Τ.Κ. Νεράιδας Φαρσάλων.
Κατά το κήρυγμά του ανέπτυξε τη σπουδαιότητα της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συνήλθε το 451 μ.Χ. στη Χαλκηδόνα, επισημαίνοντας ότι αποτελεί μία από τις κορυφαίες στιγμές της εκκλησιαστικής ιστορίας, καθώς διατύπωσε με σαφήνεια την ορθόδοξη πίστη για το θεανθρώπινο πρόσωπο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Αναφέρθηκε στις αιρέσεις του Νεστοριανισμού και του Μονοφυσιτισμού, οι οποίες επιχείρησαν να ερμηνεύσουν με ανθρώπινα μέτρα το μυστήριο της Ενανθρωπήσεως. Όπως τόνισε, η Εκκλησία, διά των 630 θεοφόρων Πατέρων της Συνόδου, διακήρυξε ότι ο Χριστός είναι τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, με δύο φύσεις που ενώνονται «ασυγχύτως, ατρέπτως, αδιαιρέτως και αχωρίστως», χωρίς να συγχέονται ή να χωρίζονται. Υπογράμμισε ακόμη ότι η Παναγία είναι αληθινά Θεοτόκος, αφού στη μήτρα της πραγματοποιήθηκε η ένωση του κτιστού με το Άκτιστο, γεγονός που αποτελεί το θεμέλιο της σωτηρίας του ανθρώπου.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο ότι η ορθή πίστη δεν αποτελεί μια θεωρητική διδασκαλία, αλλά βιώνεται μέσα στην Εκκλησία. Η αλήθεια της Ενανθρωπήσεως του Χριστού αποκαλύπτεται στη ζωή των Αγίων, στα ιερά λείψανά τους και στα μυστήρια της Εκκλησίας, τα οποία μαρτυρούν τη νίκη της θείας χάριτος επί της φθοράς και του θανάτου. Παράλληλα, επισήμανε ότι ο Χριστός παρέμεινε αχώριστα Θεός και άνθρωπος ακόμη και κατά το Πάθος, τον θάνατο και την Ανάστασή Του, προσφέροντας έτσι τη δυνατότητα της σωτηρίας σε κάθε άνθρωπο.
Στη συνέχεια, ερμηνεύοντας το αποστολικό ανάγνωσμα από την προς Τίτον επιστολή, στάθηκε ιδιαίτερα στη φράση του Αποστόλου Παύλου «πιστὸς ὁ λόγος». Επεσήμανε ότι ο λόγος του Θεού είναι αμετάβλητος και αξιόπιστος και κάλεσε όλους τους πιστούς να τον αποδέχονται, να τον ζουν και να τον μεταδίδουν με τη ζωή και το παράδειγμά τους. Η πίστη, όπως υπογράμμισε, επιβεβαιώνεται διαρκώς μέσα στην Εκκλησία με τα θαύματα, τους Αγίους, τα μυστήρια και τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη διάκριση ανάμεσα στα «καλά» και στα «ωφέλιμα» έργα. Τα καλά έργα, όπως ανέφερε, είναι η ίδια η εκκλησιαστική ζωή του ανθρώπου, η πίστη στον Χριστό, η συμμετοχή στα μυστήρια, η νηστεία, η εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία, μέσα από τα οποία ο άνθρωπος ενδυναμώνεται πνευματικά. Τα ωφέλιμα έργα είναι η έμπρακτη αγάπη προς τον συνάνθρωπο, η φιλανθρωπία, η υλική και πνευματική στήριξη, καθώς και κάθε προσπάθεια που συμβάλλει στο κοινό καλό και στην οικοδομή της κοινωνίας.
Τόνισε ακόμη ότι η πίστη χωρίς έργα παραμένει νεκρή, υπενθυμίζοντας πως ο άνθρωπος δεν κρίνεται μόνο για όσα έπραξε λανθασμένα, αλλά και για όσα όφειλε να πράξει και παρέλειψε. Η πνευματική έκπτωση της κοινωνίας, σημείωσε, συνδέεται με την απομάκρυνση από την αληθινή πίστη και την έλλειψη έμπρακτης αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Εκεί όπου απουσιάζουν τα καλά και ωφέλιμα έργα, ο άνθρωπος καθίσταται ευάλωτος στις επιρροές του κακού και χάνει τα πνευματικά του αντισώματα απέναντι στις προκλήσεις της εποχής.
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, αναφέρθηκε στη χάρη του Θεού, διευκρινίζοντας ότι αυτή δεν ταυτίζεται με τα υλικά αγαθά ή τις επίγειες επιτυχίες, αλλά αποτελεί την ίδια την παρουσία του Θεού στη ζωή του ανθρώπου. Υπενθύμισε τον λόγο του Κυρίου «ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ», επισημαίνοντας ότι όταν ο άνθρωπος αναζητεί πρώτα τον Θεό, όλα τα υπόλοιπα προστίθενται σύμφωνα με το θέλημά Του. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι ο εγωισμός οδηγεί στη διαίρεση, ενώ η ταπείνωση, η ειλικρινής πίστη και η αγάπη προς τον Χριστό καθιστούν την καρδιά κατοικητήριο της θείας χάριτος. Ευχήθηκε όλοι οι πιστοί να βιώνουν καθημερινά αυτή τη δωρεά του Θεού, να παραμένουν σταθεροί στην ορθόδοξη πίστη και να διακρίνονται για τα καλά και ωφέλιμα έργα που οικοδομούν τόσο την προσωπική όσο και την εκκλησιαστική ζωή.
