Τὴν Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2026, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποία ἡ Ἐκκλησία τιμᾶ τὴ μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας καὶ Ἔξαρχος Οὑγγαρίας κ. Ἀρσένιος ἑόρτασε τὰ ὀνομαστήριά του καὶ προεξῆρχε τῆς Τρισαρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ Ἁγίας Τριάδος Βιέννης. Μαζί του συλλειτούργησαν οἱ Θεοφιλέστατοι Ἐπίσκοποι Ἀπαμείας κ. Παΐσιος καὶ Ἀρίστης κ. Μάξιμος καὶ ἱερεῖς τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καὶ τῆς Ἐξαρχίας Οὑγγαρίας. Στὴ Θεία Λειτουργία παρέστησαν μοναχοὶ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Σκέπης καὶ Ἁγίου Παϊσίου καὶ πλῆθος πιστῶν, ποὺ προσῆλθαν γιὰ νὰ λάβουν τὴν εὐλογία τοῦ Ἁγίου καὶ νὰ εὐχηθοῦν στὸν Ποιμενάρχη τους. Τοὺς ὕμνους τῆς ἑορτῆς ἀπέδωσαν οἱ χοροὶ τῶν ἱεροψαλτῶν.
Τὸν πανηγυρικὸ λόγο τῆς ἡμέρας ἐκφώνησε ὁ Θεοφιλέστατος Ἐπίσκοπος Ἀπαμείας κ. Παΐσιος, ὁ ὁποῖος ἀναφέρθηκε στὴ ζωὴ καὶ στὸ μήνυμα τοῦ Ὁσίου Ἀρσενίου. Ὁ Ὅσιος γεννήθηκε στὰ Φάρασα τῆς Καππαδοκίας καὶ ἔζησε σὲ μία δύσκολη ἐποχὴ διωγμῶν, στερήσεων καὶ κινδύνων, μέσα στὴν ὁποία κατάφερε νὰ κάνει τὴ ζωή του τόπο παρουσίας τοῦ Θεοῦ. Τὸ πρῶτο μεγάλο μήνυμα τοῦ Ἁγίου πρὸς τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο, σημείωσε ὁ Θεοφιλέστατος, εἶναι ὅτι ἡ ἁγιότητα πηγάζει ἀπὸ τὴ σχέση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεό, ὅποιες κι ἂν εἶναι οἱ συνθῆκες τῆς ζωῆς του. Ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νὰ ἔχει εἰρήνη μέσα στὶς δυσκολίες, νὰ στερεῖται πολλὰ καὶ νὰ εἶναι πλούσιος σὲ Χριστό, νὰ ζεῖ μέσα στὸν κόσμο καὶ ἡ καρδιά του νὰ κατοικεῖται ἀπὸ τὸν Θεό.
Ὁλόκληρη ἡ ζωὴ τοῦ Ὁσίου Ἀρσενίου εἶχε γίνει προσευχή, καὶ ἡ προσευχὴ ἦταν γι᾽ αὐτὸν ὁ ἴδιος ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖο ζοῦσε. Γι᾽ αὐτὸ καὶ ἡ ζωή του ἦταν γεμάτη ἀγάπη, θυσία καὶ διακονία. Τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ τὴ μοιράστηκε μὲ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἔγινε γι᾽ αὐτοὺς πατέρας, καταφύγιο γιὰ τοὺς πονεμένους, παρηγοριὰ γιὰ τοὺς ἀπελπισμένους καὶ ὁδηγὸς γιὰ ὅσους ἀναζητοῦσαν τὸν Χριστό. Τὸ δεύτερο μήνυμα τῆς ζωῆς του εἶναι ὅτι ὅποιος συναντᾷ πραγματικὰ τὸν Χριστὸ δὲν μπορεῖ νὰ μείνει ἀδιάφορος ἀπέναντι στὸν ἄνθρωπο, ἀφοῦ ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν Θεὸ καὶ ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ἄνθρωπο εἶναι ἀχώριστες. Ὁ Θεοφιλέστατος στάθηκε ἰδιαίτερα στὴν ἀγάπη τοῦ Ὁσίου γιὰ τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα καθοδηγοῦσε, προστάτευε καὶ ὁδηγοῦσε στὴν Ἐκκλησία, γνωρίζοντας ὅτι ἡ καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου διαμορφώνεται ἀπὸ μικρὴ ἡλικία καὶ ὅτι ἡ πίστη μεταδίδεται πρωτίστως μὲ τὸ παράδειγμα. Ἔτσι ἔκανε πράξη τὸν λόγο τοῦ Κυρίου «Ἄφετε τὰ παιδία καὶ μὴ κωλύετε αὐτὰ ἐλθεῖν πρός με».
Ἡ μεγάλη δύναμη τοῦ Ἁγίου βρισκόταν στὴν ταπείνωσή του. Ὁ ἄνθρωπος ἁγιάζεται ὅταν ἐλευθερώνεται ἀπὸ τὸν ἐγωισμὸ καὶ ἀφήνει χῶρο μέσα του γιὰ τὸν Θεό. Ἐπειδὴ ἦταν ταπεινός, ὁ Ὅσιος Ἀρσένιος μποροῦσε νὰ σηκώνει τὰ βάρη τῶν ἄλλων, κατὰ τὸν λόγο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου «Ἀλλήλων τὰ βάρη βαστάζετε, καὶ οὕτως ἀναπληρώσατε τὸν νόμον τοῦ Χριστοῦ». Ἄκουγε τὸν πόνο τῶν ἀνθρώπων, προσευχόταν γιὰ τοὺς ἀσθενεῖς καὶ συμπαραστεκόταν σὲ ὅσους βρίσκονταν σὲ δυσκολία, προσφέροντάς τους τὴν παρουσία τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴν ἐλπίδα τοῦ Χριστοῦ. Τὸ μήνυμα αὐτὸ ἀποκτᾷ ἰδιαίτερη σημασία στὴν ἐποχή μας, ὅπου οἱ ἄνθρωποι διαθέτουν πολλὰ μέσα ἐπικοινωνίας καὶ πολλὲς φορὲς αἰσθάνονται πιὸ μόνοι ἀπὸ ποτέ. Ὁ Ὅσιος μᾶς ὑπενθυμίζει ὅτι ὁ ἄνθρωπος σώζεται ὅταν ἐμπιστεύεται τὸν Θεό. Ἡ προσευχή του, ποὺ ἀγκάλιαζε ὅλο τὸν κόσμο, φανερώνει τὸ μεγαλεῖο τῶν Ἁγίων, τῶν ὁποίων ἡ καρδιὰ γίνεται τόσο πλατιὰ ὥστε νὰ χωράει τὸν πόνο τῶν ἄλλων. Οἱ Ἅγιοι εἶναι ζωντανὰ μέλη τοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ καὶ συνεχίζουν νὰ πρεσβεύουν γιὰ ἐμᾶς. Ὁ Ὅσιος Ἀρσένιος, κατέληξε ὁ Θεοφιλέστατος, μᾶς διδάσκει νὰ προσευχόμαστε, νὰ ταπεινωνόμαστε καὶ νὰ ἀγαποῦμε καὶ νὰ σηκώνουμε τὸν συνάνθρωπό μας, καὶ αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος ὑπάρξεως τῆς αὐθεντικῆς ὀρθόδοξης ζωῆς.
Ἀναφερόμενος στὴ σύμπτωση τῆς μνήμης τοῦ Ὁσίου μὲ τὰ ὀνομαστήρια τοῦ Ποιμενάρχη, ὁ Θεοφιλέστατος σημείωσε ὅτι τὰ δύο γεγονότα συνδέονται μὲ κοινὸ πνευματικὸ νόημα, τὴν προσευχή, τὴν πατρικὴ διακονία καὶ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν ἄνθρωπο. Ἐκ μέρους ὅλων εὐχήθηκε στὸν Σεβασμιώτατο, διὰ πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου, ὑγεία, δύναμη, μακροημέρευση καὶ πλούσια τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ στὸ ὑψηλὸ καὶ εὐθυνοφόρο ἔργο τῆς ἀρχιερατικῆς καὶ ποιμαντικῆς του διακονίας, ὥστε νὰ συνεχίσει νὰ στηρίζει, νὰ ἐνθαρρύνει καὶ νὰ ὁδηγεῖ τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ στὸν Χριστό, ἰδιαίτερα σὲ μία ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποία ἡ ὀρθόδοξη μαρτυρία στὴν Εὐρώπη ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ λόγο ἀληθείας καὶ λόγο ἀγάπης. Εὐχήθηκε ἀκόμη ὁ Κύριος νὰ τὸν ἀξιώνει νὰ ὁδηγεῖ τὸ ποίμνιό του «ἀπὸ τὸν φόβο στὴν ἐλπίδα, ἀπὸ τὴν ἀβεβαιότητα στὴν πίστη καὶ ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη μοναξιὰ στὴν κοινωνία τῆς Ἐκκλησίας μας».
Ὁ Σεβασμιώτατος, ἀντιφωνώντας, εὐχαρίστησε τοὺς Θεοφιλεστάτους Ἀρχιερεῖς ποὺ ἦρθαν γιὰ νὰ συλλειτουργήσουν καὶ νὰ συνευφρανθοῦν στὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου, τοὺς πρεσβυτέρους καὶ διακόνους ποὺ λειτούργησαν καὶ συμπροσευχήθηκαν, τοὺς μοναχοὺς καὶ τὶς μοναχές, τοὺς χοροὺς ποὺ ἔψαλαν τόσο ὄμορφα καὶ ὅλους τοὺς πιστοὺς ποὺ προσῆλθαν γιὰ νὰ λάβουν τὴν εὐλογία καὶ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου. Δοξολόγησε τὸν Θεὸ γιὰ τὴ συμπλήρωση δεκαπέντε ἐτῶν ἀρχιερωσύνης, κατὰ τὰ ὁποῖα ἑόρτασε δεκαπέντε φορὲς ὡς ἐπίσκοπος τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου, καὶ εὐχήθηκε ὁ Τριαδικὸς Θεός, ἡ Παναγία Θεοτόκος καὶ ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος νὰ βοηθοῦν ὅλους νὰ συνεχίσουν τὸν καλὸ ἀγώνα τῆς πίστεως καὶ τῆς διακονίας, ταπεινὰ καὶ ἀθόρυβα, γιὰ τὴν τοπική μας Ἐκκλησία καὶ «γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, γιὰ νὰ μπορέσουν οἱ ἄνθρωποι νὰ ζήσουν αἰώνια. Αὐτὸς εἶναι ὁ σκοπός». Τέλος εὐχαρίστησε ἀπὸ καρδιᾶς ὅλους ὅσοι τὸν στηρίζουν στὸ ἔργο τῆς ποιμαντικῆς διακονίας τῆς Μητροπόλεως, ὁ καθένας μὲ τὸν τρόπο του, σημειώνοντας ὅτι χωρὶς τὴ βοήθειά τους θὰ ἦταν δύσκολο νὰ ἀνταποκριθεῖ σὲ τόσες δυσκολίες, καὶ κατέληξε μὲ τὴν εὐχή «Νὰ εἶστε ὅλοι εὐλογημένοι».
Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἑορτῆς ὁ Σεβασμιώτατος ἀπένειμε τὸν Χρυσὸ Σταυρὸ τῆς Μητροπόλεως Αὐστρίας καὶ Ἐξαρχίας Οὑγγαρίας στὸν εὐεργέτη κ. Denys Dzenzersky.
Φωτογραφίες: Roman Rudenko
