Η Ιερά Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης κατέστη σήμερα τόπος αγιασμού, μνήμης και πνευματικής λαμπρότητος, κατά την τέλεση της Πατριαρχικής Θείας Λειτουργίας επί τη εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, προεξάρχοντος της Α.Θ. Μακαριότητος του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, στον περικαλλή Ιερό Ναό Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου και Σωφρονίου
Η υψωθείσα σήμερα αχειροποίητος κλίμαξ του Σταυρού εγένετο σημείο ενότητος και ελπίδος για το ευσεβές πλήρωμα της τοπικής Εκκλησίας, το οποίο συμμετείχε εν προσευχή και κατανύξει στη Θεία Λειτουργία, πλημμυρισμένο από το φως της παρουσίας του Πατριάρχου και από το φως του Σταυρού, το οποίο, κατά τα λόγια Του, «δεν θυμίζει μόνο τον πόνο, αλλά κυρίως τη νίκη· δεν δείχνει μόνο τα καρφιά, αλλά την Ανάσταση· είναι η αγάπη του Θεού σφραγισμένη στην Ιστορία και το σημείο της αιωνίου κλήσεως του ανθρώπου προς την ουράνια Βασιλεία».
Στο πλαίσιο της Θείας Λειτουργίας, τελέσθηκε με κανονική τάξη και ιεροπρέπεια η χειροτονία εις Διάκονον ενός νέου μέλους του Κλήρου της τοπικής Εκκλησίας. Η Α.Θ. Μακαριότης απηύθυνε προς τον νεοχειροτονηθέντα λόγο πατρικής νουθεσίας και εκκλησιολογικής καθοδηγήσεως, σημειώνοντας ότι «ο Διάκονος είναι φορέας διακονίας, όχι εξουσίας· η πρώτη του θυσία είναι η αγάπη και το πρώτο του θυσιαστήριο η καρδιά του».
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, η ποιμαντική μέριμνα της Αλεξανδρινής Εκκλησίας επεκτάθηκε εκτός των τειχών του ναού, με επισκέψεις του Μακαριωτάτου σε δύο ευαγή ιδρύματα της Ιεράς Επισκοπής.
Στο πρώτο, που φιλοξενεί παιδιά με σοβαρές παθήσεις όρασης, ο Πατριάρχης, εμφανώς συγκινημένος, απηύθυνε λόγο εμψυχωτικό, λέγοντας:
«Τα μάτια σας ίσως δεν βλέπουν τον κόσμο, αλλά η καρδιά σας βλέπει καθαρότερα το φως του Θεού. Το σκοτάδι δεν κατοικεί στις αισθήσεις, αλλά στην απουσία της αγάπης· και εσείς φέρετε μέσα σας φως καθαρό, άγιο, αληθινό».
Στο δεύτερο ίδρυμα, όπου διακονούνται παιδιά θύματα εγκατάλειψης και ακραίας φτώχειας, ο Μακαριώτατος δεν ελάλησε απλώς ως Πατριάρχης, αλλά ως πνευματικός πατέρας, με λόγο βαθύ και παρηγορητικό:
«Παιδιά μου, είστε η ελπίδα αυτού του τόπου, το αύριο της Αφρικής, ο καρπός που η Εκκλησία θα προστατεύει πάντοτε. Κανένα παιδί δεν είναι μόνο του, εφόσον η Εκκλησία υπάρχει. Και όσο υπάρχει Εκκλησία, θα υπάρχει αγκαλιά, ψωμί και προσευχή».
Η ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στην Τολιάρα σφραγίσθηκε από το ύψος της Θείας Λειτουργίας και το βάθος της διακονίας, ενώ το σημείο του Σταυρού ανεγράφη ανεξίτηλα όχι μόνο στον ναό, αλλά στις καρδιές του λαού, ως σταυρός φωτός, αληθείας και ελπίδος.
